The Best
van Tina Turner
Hoe je dit liedje studeert
De kaart van “The Best” bestaat uit 57 studie-items op niveau A1+: 21 woorden in het Engels, 10 bijvoeglijke naamwoorden en 26 werkwoordsvormen. Begin bij de woordenlijst: heart, fire en lifetime komen steeds terug, dus die ken je het beste als eerste. Dit liedje draait om de werkwoorden: 26 verschillende vormen tegenover 10 bijvoeglijke naamwoorden, dus het werk zit in de vervoeging. Op dit niveau gaat het om herkennen: je hoort het woord, je plaatst het, je gaat door.
De woorden van dit liedje, in meerdere talen
Elk woord hieronder komt uit dit liedje en is door ons vertaald. De songtekst staat er niet: dit zijn de losse woorden die je nodig hebt om hem te volgen.
Woordenschat
| EN | ES | IT | FR | PT | NL | DE |
|---|---|---|---|---|---|---|
| heart | corazón | cuore | cœur | coração |
Wat dit liedje je leert
Niveau · A1+
- Woorden
- 21
- Bijvoeglijke naamwoorden
- 10
- Combo’s
- 16
- Uitdrukkingen
- 12
- Werkwoordsvormen
- 26
- Quizvragen
- 35
Achtergrond
Over het nummer
«The Best» is het nummer waar bijna iedereen het eerst aan denkt bij de naam Tina Turner. Capitol Records bracht het aan het einde van de zomer van 1989 uit als single, enkele weken vóór «Foreign Affair», haar zevende solostudioalbum, dat in september in de winkels lag. Het is een poprocknummer in een gematigd tempo, met een enorm refrein, een elektrische gitaar en een saxofoonsolo. De albumversie duurt vijfenhalve minuut en de singleversie iets meer dan vier. Turner produceerde de opname samen met de Amerikaanse muzikant Dan Hartman.
Turner was niet de eerste zangeres die het opnam. Het nummer werd geschreven door Holly Knight en Mike Chapman, twee professionele liedjesschrijvers die haar al de hit «Better Be Good to Me» uit 1984 hadden bezorgd. Zij boden het nieuwe nummer eerst aan de Engelse zanger Paul Young aan, die besloot het niet op te nemen. Daarna nam de zangeres Bonnie Tyler uit Wales het op voor haar album «Hide Your Heart» uit 1988, met Desmond Child als producer. Haar single had weinig succes in het Verenigd Koninkrijk, waar hij bleef steken op nummer 95.
Toen Turner het nummer hoorde, wilde ze het hebben, maar ze wilde ook veranderingen. Holly Knight heeft in interviews verteld dat Turner om twee dingen vroeg: een bridge, omdat ze vond dat er een deel ontbrak, en een hogere toonsoort tegen het einde, zodat de laatste refreinen als een feest zouden klinken. Knight en Chapman schreven het nieuwe deel, dat een van de meest intense momenten van de opname werd. De saxofoonsolo wordt gespeeld door Edgar Winter, de Amerikaanse muzikant die bekend is van de instrumentale hit «Frankenstein» uit 1973.
De tekst is een liefdesverklaring die rechtstreeks tot de geliefde wordt gericht. De zangeres vertelt dat die persoon vol energie verschijnt wanneer zij maar belt, en haar alles brengt wat ze nodig heeft. Ze vraagt om beloften die standhouden en om liefdevolle woorden die oprecht zijn. In het refrein zegt ze dat niemand die ze ooit gekend heeft de vergelijking kan doorstaan, dat ze aandachtig luistert naar alles wat haar geliefde vertelt en dat ze liever zou ophouden te leven dan gescheiden te worden. In de bridge slaat de stemming even om: bij elk vertrek voelt ze zich instorten. Dan gaat de toonsoort omhoog en komt het refrein met nog meer kracht terug.
Voor wie Engels leert is het nummer erg nuttig. De woordenschat is alledaags (het lichaam, gevoelens, tijd), de zinnen zijn kort en het refrein is gebouwd op de vergrotende en de overtreffende trap van «good», twee onregelmatige vormen die elke leerling uit het hoofd moet leren. Het bevat ook verschillende samentrekkingen en de constructie waarmee het Engels een voorkeur uitdrukt.