Piove in discoteca
van Tommaso Paradiso
Hoe je dit liedje studeert
“Piove in discoteca” leren betekent 59 items op niveau A2-: 32 woorden in het Italiaans, 7 bijvoeglijke naamwoorden en 20 werkwoordsvormen, allemaal uit wat het liedje echt zegt. Begin bij de woordenlijst: ragazzo, vespa en camicia komen steeds terug, dus die ken je het beste als eerste. Dit liedje draait om de werkwoorden: 20 verschillende vormen tegenover 7 bijvoeglijke naamwoorden, dus het werk zit in de vervoeging. Op dit niveau gaat het om herkennen: je hoort het woord, je plaatst het, je gaat door.
De woorden van dit liedje, in meerdere talen
Elk woord hieronder komt uit dit liedje en is door ons vertaald. De songtekst staat er niet: dit zijn de losse woorden die je nodig hebt om hem te volgen.
Woordenschat
| IT | EN | ES | FR | PT | NL | DE |
|---|---|---|---|---|---|---|
| ragazzo | boy, young man | chico | garçon | rapaz |
Wat dit liedje je leert
Niveau · A2-
- Woorden
- 32
- Bijvoeglijke naamwoorden
- 7
- Combo’s
- 19
- Uitdrukkingen
- 12
- Werkwoordsvormen
- 20
- Quizvragen
- 35
Achtergrond
Over het nummer
«Piove in discoteca» is een single van de Romeinse singer-songwriter Tommaso Paradiso, uitgebracht op 27 mei 2022 door Island Records; dat is de datum die de Italiaanse Wikipedia en de persberichten van die week geven. Het nummer duurt drie minuten en eenendertig seconden. Paradiso schreef het met Davide Petrella en Dario Faini, en Faini produceerde het onder de korte naam DRD, al kent het publiek hem vooral als Dardust. Naslagpagina’s delen het in bij dancepop, en een recensie die de Italiaanse Wikipedia aanhaalt, noemde het vanaf de eerste keer luisteren erg dansbaar.
De titel betekent „het regent in de discotheek”, en het lied vertelt een vakantieliefde in snelle beelden, bijna als in een film. Het persbericht, overgenomen door bladen als TV Sorrisi e Canzoni, sprak van twee verliefde mensen die elkaar op een eiland ontmoeten om ver van iedereen samen te zijn, met om hen heen alleen de zon en de zee van de Golf van Napels, in een klassieke Italiaanse zomer. Het eerste couplet stelt hen een voor een voor: een jongeman die op een scooter racet, met zijn overhemd los en een zonnebril op, om de laatste boot van de dag niet te missen, en een jonge vrouw die in de verte al lacht, in een wit badpak en met een brede hoed die haar gezicht tegen de zon beschermt.
Daarna komt de plek in beeld. De telefoon heeft geen bereik voor de baai, en de zanger vertrouwt op de beschermheilige van Napels, van wie gezegd wordt dat hij af en toe een gunst verleent. In het refrein verandert zijn liefdesverklaring het weer: het regent binnen in een nachtclub, sterren vallen in een hotel, en hij biedt aan de maan te verbergen zodat niemand het tweetal kan zien. De hemel boven hen wordt beschreven als Italiaans met een vleugje Amerika, een mengsel dat in veel van Paradiso’s teksten terugkomt.
Het tweede couplet stapelt nog meer onmogelijke beelden op — een zonsondergang in de ochtend, het gevoel van een voetbaltribune in Buenos Aires, een oceaan met al zijn kleuren — en eindigt met een eenvoudige wens: dat twee mensen zoals zij elkaar nooit kwijtraken. Voor wie Italiaans leert is de grammatica vriendelijk. Bijna alles staat in de tegenwoordige tijd, met één imperfectum, een ontkennend bevel met „non” en de infinitief, en een gebiedende wijs waar een voornaamwoord aan vastzit. De woordenschat is een zomerkoffer: kleren, de zee, de lucht en de dagen van de week.