Nessuno
Mina
Hoe je dit liedje studeert
De kaart van “Nessuno” bestaat uit 21 studie-items op niveau A1+: 9 woorden in het Italiaans, 2 bijvoeglijke naamwoorden en 10 werkwoordsvormen. Begin met destino, amore en cielo: met die woorden is het meeste geen giswerk meer. Dit liedje draait om de werkwoorden: 10 verschillende vormen tegenover 2 bijvoeglijke naamwoorden, dus het werk zit in de vervoeging. Op dit niveau gaat het om herkennen: je hoort het woord, je plaatst het, je gaat door.
De woorden van dit liedje, in meerdere talen
Elk woord hieronder komt uit dit liedje en is door ons vertaald. De songtekst staat er niet: dit zijn de losse woorden die je nodig hebt om hem te volgen.
Woordenschat
| IT | EN | ES | FR | PT | NL | DE |
|---|---|---|---|---|---|---|
| destino | fate, destiny | destino | destin | destino | lot | Schicksal |
| amore | love | amor | amour | amor | liefde | Liebe |
| cielo | sky, heaven | cielo | ciel | céu | hemel | Himmel |
| dono | gift | regalo, don | don, cadeau | dom, presente |
Wat dit liedje je leert
Niveau · A1+
- Woorden
- 9
- Bijvoeglijke naamwoorden
- 2
- Combo’s
- 7
- Uitdrukkingen
- 5
- Werkwoordsvormen
- 10
- Quizvragen
- 35
Achtergrond
Over het nummer
«Nessuno» («Niemand») is een Italiaans lied uit 1959 dat een van de eerste grote hits werd van Mina, de zangeres die de Italiaanse popmuziek daarna tientallen jaren zou domineren. Het lied is niet voor haar geschreven. Volgens de Italiaanse Wikipedia is de tekst van Antonietta De Simone en de muziek van Edilio Capotosti en Vittorio Mascheroni; de Engelse Wikipedia noemt De Simone en Capotosti als makers. Het werd gepresenteerd op het negende Festival van Sanremo, in 1959, waar het volgens de regels van die tijd twee keer werd gezongen door twee verschillende artiesten, Wilma De Angelis en Betty Curtis. Het eindigde als achtste. Dat jaar werd het festival gewonnen door «Piove (Ciao ciao bambina)», gezongen door Domenico Modugno en Johnny Dorelli.
De twee festivalversies waren elegant en melodieus, in de stijl die het publiek van Sanremo verwachtte. Betty Curtis nam het lied op voor het label CGD en Wilma De Angelis voor Philips, en later in 1959 nam ook de ervaren zangeres Nilla Pizzi het op met het orkest van Marcello De Martino. De Italiaanse Wikipedia noemt het succes van die melodieuze opnames bescheiden, en volgens de Engelse Wikipedia negeerde het publiek ze grotendeels. Het verhaal van «Nessuno» was daar waarschijnlijk geëindigd als een negentienjarige zangeres uit Cremona niet had besloten het helemaal om te gooien.
Mina nam het lied op voor Italdisc, het label van producer Davide Matalon, en veranderde het volledig. Haar versie is snel, luid en gesyncopeerd: ze zingt op vol volume, rekt de zinnen uit en breekt ze af en wijkt af van de oorspronkelijke melodie, zodat een sentimentele ballade een stuk Italiaanse rock-'n-roll wordt. De Italiaanse Wikipedia spreekt van een swingversie die het tempo van het lied verandert. Zangers in deze nieuwe, energieke stijl kregen de bijnaam «urlatori», de «schreeuwers», en Mina werd al snel de bekendste van allemaal. Volgens de Engelse Wikipedia presenteerde ze haar «Nessuno» voor het eerst op een rock-'n-rollfestival in het IJspaleis van Milaan, en de single werd een groot commercieel succes: het is de opname die iedereen zich vandaag herinnert.
De tekst is een korte en heel directe liefdeseed. De zangeres zweert dat niemand, zelfs het lot niet, haar ooit kan scheiden van de persoon van wie ze houdt, omdat hun liefde een geschenk van de hemel is en altijd zal blijven bestaan. Ze zegt dat ze alleen bij hem een vreugde zonder grenzen voelt, dat hij tegelijk haar verleden en haar toekomst is, en dat haar hele wereld met hem begint en eindigt. In het laatste deel stelt ze zich voor dat deze liefde door de eeuwigheid verlicht wordt. Er is geen verhaal, geen ruzie en geen rivale: het hele lied is één belofte, herhaald met steeds meer kracht, en het woord uit de titel komt telkens terug als een slag op de trommel.