Agua

Over het nummer

«Agua» («Water») is een nummer van Jarabe de Palo, de band uit Barcelona onder leiding van zanger, songschrijver en gitarist Pau Donés. Het is de zesde van de veertien tracks op «Depende» («Het hangt ervan af»), het tweede studioalbum van de groep, dat in 1998 uitkwam; de Spaanse iTunes dateert het album op 7 september 1998, en de studioversie duurt iets meer dan vier minuten. «Agua» was een van de zeven nummers van het album die als single verschenen, samen met «Depende», «A lo loco», «Perro apaleao», «Duerme conmigo», «Pura sangre» en «Realidad o sueño». Het is een langzaam en melancholisch nummer, heel anders dan het vrolijke Latijnse ritme waarmee de band beroemd was geworden, en in de loop der jaren werd het een van de meest geliefde ballades uit het repertoire.

Jarabe de Palo ontstond halverwege de jaren negentig in Barcelona. De naam speelt met een Spaanse uitdrukking: een «jarabe de palo», letterlijk «stokkenstroop», is een grappige manier om een flink pak slaag aan te duiden. Pau Donés, op 11 oktober 1966 in Barcelona geboren, begon op zijn vijftiende te spelen met zijn broer Marc in een groep die J. & Co. Band heette en later Dentaduras Postizas («Kunstgebitten») werd, en jarenlang combineerde hij de muziek met een baan bij een reclamebureau, waarmee hij zijn eerste opnameapparatuur betaalde. Het eerste album van de band, «La flaca» (1996), dankt zijn titel aan een nummer dat Donés na een reis naar Cuba schreef. Het succes kwam niet meteen: het nummer werd pas ongeveer een jaar later bekend, toen het in een televisiereclame werd gebruikt, en daarna verkocht het album heel goed in verschillende landen.

Voor het tweede album reisde de band naar Londen. Volgens de Spaanstalige Wikipedia werd «Depende» geproduceerd door Joe Dworniak en in twee maanden opgenomen in de Moody Studios. De flamencogroep Ketama deed als gast mee, en het album sluit af met «A lo loco», een duet met de Cubaanse zangeres Celia Cruz; de Italiaanse uitgave kreeg er «Dipende» bij, het titelnummer in het Italiaans gezongen. De ironische teksten van «Depende» bereikten een groot publiek in Spanje en Latijns-Amerika en ook in Italië, een land dat de rest van de carrière belangrijk bleef voor de band.

Het verhaal van «Agua» is eenvoudig en verdrietig. Een man antwoordt een vrouw die zijn vriendin wil zijn, en hij vraagt zich af hoe dat ooit kan werken als hij zoveel meer voor haar voelt dat hij alles voor haar over zou hebben. Hij is bang haar glimlach en haar tederheid verkeerd te begrijpen, en hij beschrijft hen samen als een moeilijk mengsel van tegenpolen: het hoofd tegenover het lichaam, verlangen tegenover regels. Het centrale beeld geeft het nummer zijn titel: dorst hebben en ontdekken dat het water buiten bereik ligt. Tegenover dat probleem weegt hij de mogelijke uitwegen af, namelijk afstand houden, opgeven wat natuurlijk voelt of de dingen gewoon laten stromen, en aan het eind geeft hij toe dat wat hij haar echt wil zeggen tussen de regels van een brief verstopt zit. Het Spaanse waterportaal iagua.es beschrijft het als een lied over een vriendschap die voor maar een van de twee iets meer wordt, met water en dorst als beeld voor die onmogelijke liefde.