Ma philosophie
Amel Bent
Hoe je dit liedje studeert
“Ma philosophie” levert 38 woorden in het Frans, 9 bijvoeglijke naamwoorden en 24 werkwoordsvormen — 71 studie-items in totaal, niveau B1-. Begin met philosophie, poing en tête: met die woorden is het meeste geen giswerk meer. Dit liedje draait om de werkwoorden: 24 verschillende vormen tegenover 9 bijvoeglijke naamwoorden, dus het werk zit in de vervoeging. Op dit niveau ken je een deel van de lijst al; de rest vult precies dat gat op.
De woorden van dit liedje, in meerdere talen
Elk woord hieronder komt uit dit liedje en is door ons vertaald. De songtekst staat er niet: dit zijn de losse woorden die je nodig hebt om hem te volgen.
Woordenschat
| FR | EN | ES | IT | PT | NL | DE |
|---|---|---|---|---|---|---|
| philosophie | philosophy | filosofía | filosofia | filosofia | filosofie | Philosophie |
| poing | fist | puño | pugno | punho | vuist | Faust |
| tête | head | cabeza | testa | cabeça | hoofd | Kopf |
| torse | chest, torso | torso, pecho | torace |
Wat dit liedje je leert
Niveau · B1-
- Woorden
- 38
- Bijvoeglijke naamwoorden
- 9
- Combo’s
- 8
- Uitdrukkingen
- 12
- Werkwoordsvormen
- 24
- Quizvragen
- 35
Meer nummers in het Frans op dit niveau
Achtergrond
Over het nummer
«Ma philosophie» is het nummer dat Amel Bent veranderde van een deelnemer aan een talentenjacht in een van de bekendste stemmen van Frankrijk. In 2004 eindigde de toen achttienjarige Bent als derde in het tweede seizoen van «Nouvelle Star», de Franse versie van het «Idol»-format, uitgezonden door M6. Ze won niet, maar zij was de deelnemer die de platenindustrie opviel. Nog voor het einde van het jaar had ze een contract bij Jive, onderdeel van BMG, en op 29 november 2004 verscheen dit nummer als haar eerste single, het visitekaartje van haar debuutalbum «Un jour d’été», dat de dag daarna in de winkels lag.
De tekst schreef Bent samen met de rapper Diam’s, die in die tijd zelf uitgroeide tot een van de belangrijkste namen in de Franse hiphop. De muziek is van de Britse songwriter Blair MacKichan, en het nummer werd geproduceerd door Volodia en Jean-François Berger. Het resultaat zit tussen hedendaagse R&B en pop in: een stevige beat in middentempo, een groot gezongen refrein en coupletten die bijna als een gesproken verklaring worden gebracht. Het is een mengeling van rapachtig schrijven en popmelodie.
Het nummer is een verklaring van zelfrespect. De zangeres legt uit dat ze maar één levensregel heeft, namelijk geaccepteerd worden zoals ze is, en somt vervolgens alles op waarvoor ze weigert zich te verontschuldigen: haar gemengde afkomst, haar lichaam, de arbeiderswijk waar ze opgroeide en de beledigingen die ze heeft moeten aanhoren. In plaats van te klagen beschrijft ze hoe ze rechtop staat en vooruitgaat, klaar om te blijven vechten en zo hoog mogelijk te mikken. Ze vergelijkt zichzelf met de aas in een kaartspel, de enige kaart die de koning kan verslaan, en ze houdt vol dat haar achtergrond haar veel meer liefde dan ellende heeft gegeven. De toon is niet boos; hij is trots, opgewekt en koppig.
Voor wie Frans leert, is het nummer een uitstekende verzameling alledaagse uitdrukkingen over moed en trots: je hoofd hoog houden, je borst vooruitsteken, twee keer zo hard je best doen, naar de maan mikken, doorgaan tot het obstakel het opgeeft. Het laat ook twee kleine voornaamwoorden zien die het Frans voortdurend gebruikt, «y» en «en», de beperkende constructie «ne … que» die «alleen» betekent, en een duidelijke futur simple. In het refrein valt de «ne» van de ontkenning weg, precies zoals mensen dat in gesproken Frans doen, wat het een goed voorbeeld maakt van de kloof tussen de geschreven regels en de taal van de straat.