La Vie en Rose
Édith Piaf
Vier uitdrukkingen hier doen hetzelfde structurele werk, en het is precies datgene waar elke Engelstalige die Frans leert over struikelt: il me prend, il me parle, il me dit, me fait. Het lijdend voorwerp-voornaamwoord staat vóór het werkwoord, nooit erna. Het Engels doet het elke keer andersom, dus het instinct moet worden omgeschoold, en het patroon vier keer in twee minuten tegenkomen doet dat sneller dan welke oefening ook. De woordenschat is klein en ouderwets in de beste zin: yeux, bouche, bras, rire, chagrins. Een opname uit 1947 met uitzonderlijk heldere dictie en lange klinkers, dus het niveau B1+ weerspiegelt de zinsbouw en niet de snelheid. Traag, en het herhalen waard.
Hoe je dit liedje studeert
“La Vie en Rose” levert 26 woorden in het Frans, 4 bijvoeglijke naamwoorden en 15 werkwoordsvormen — 45 studie-items in totaal, niveau B1+. Begin bij de woordenlijst: yeux, rire en bouche komen steeds terug, dus die ken je het beste als eerste. Dit liedje draait om de werkwoorden: 15 verschillende vormen tegenover 4 bijvoeglijke naamwoorden, dus het werk zit in de vervoeging. Op dit niveau ken je een deel van de lijst al; de rest vult precies dat gat op.
De woorden van dit liedje, in meerdere talen
Elk woord hieronder komt uit dit liedje en is door ons vertaald. De songtekst staat er niet: dit zijn de losse woorden die je nodig hebt om hem te volgen.
Woordenschat
| FR | EN | ES | IT | PT | NL | DE |
|---|---|---|---|---|---|---|
| yeux | eyes | ojos | occhi | olhos | ogen | Augen |
| rire | laughter | risa | risata | riso | lach | Lachen |
| bouche | mouth | boca | bocca | boca | mond | Mund |
| portrait | portrait | retrato | ritratto | retrato |
Wat dit liedje je leert
Niveau · B1+
- Woorden
- 26
- Bijvoeglijke naamwoorden
- 4
- Combo’s
- 10
- Uitdrukkingen
- 10
- Werkwoordsvormen
- 15
- Quizvragen
- 35
Meer nummers in het Frans op dit niveau
Achtergrond
Over het nummer
«La Vie en Rose» is het kenmerkende lied van Édith Piaf en een van de beroemdste Franse liederen ooit geschreven. Piaf schreef de tekst zelf halverwege de jaren veertig, met de melodie op naam van Marguerite Monnot en Louis Guglielmi («Louiguy»), en bracht het in 1947 als single uit.
De titel — ruwweg «het leven in rooskleurige tinten» — vat de hele geest van het lied samen: een tedere visie van de wereld zien door de gloed van een nieuwe liefde.
Ontstaan in de jaren na de Tweede Wereldoorlog, raakte het zachte optimisme een diepe snaar in Frankrijk en ver daarbuiten.
Piaf schreef de tekst in 1945 en zong het lied in 1946 voor het eerst live, maar ze liet het bijna varen: haar omgeving deed het af als niets en Marguerite Monnot moest niets van de muziek hebben. De credit ging uiteindelijk naar Louiguy, en de single verscheen in 1947.
Wist je dat?
Het lied werd een internationale standaard, in vele talen opgenomen door artiesten van Louis Armstrong tot Grace Jones, en kreeg in 1998 een Grammy Hall of Fame Award.
Het is in talloze films en reclames gebruikt als directe verwijzing naar Parijs en romantiek, en gaf zijn naam aan de Piaf-biopic uit 2007 «La Vie en Rose», waarvoor Marion Cotillard een Oscar won.
Hitlijsten en streaming
Een enorm succes in zijn tijd, «La Vie en Rose» heeft via zijn vele versies miljoenen exemplaren verkocht en blijft een van de bekendste en meest gecoverde liederen uit de geschiedenis van de Franse muziek.
Decennia na Piafs dood vergaart het nog altijd veel streams, radiospeeltijd en schermgebruik, een blijvende vaste waarde van het wereldwijde standaardrepertoire. Het verkocht in 1947 een miljoen exemplaren in de Verenigde Staten, en in 1950 stonden er zeven verschillende versies tegelijk in de Amerikaanse lijsten.