← Alle liedjes
A2

Auf uns

Andreas Bourani

Taal
Duits
Uitgebracht
2014
Genre
pop
Niveau
A2
Moeilijkheidsscore
587
Duur
4:01

Hoe je dit liedje studeert

“Auf uns” levert 22 woorden in het Duits, 9 bijvoeglijke naamwoorden en 21 werkwoordsvormen — 52 studie-items in totaal, niveau A2. Neem eerst de woordenlijst door: Hoch, Moment en Augenblick zijn de woorden waar je het meest op leunt. Dit liedje draait om de werkwoorden: 21 verschillende vormen tegenover 9 bijvoeglijke naamwoorden, dus het werk zit in de vervoeging. Op dit niveau gaat het om herkennen: je hoort het woord, je plaatst het, je gaat door.

De woorden van dit liedje, in meerdere talen

Elk woord hieronder komt uit dit liedje en is door ons vertaald. De songtekst staat er niet: dit zijn de losse woorden die je nodig hebt om hem te volgen.

Woordenschat

DEENESITFRPTNL
Hocha cheer, a toastun vítor, un brindisun evviva, un brindisiun vivat, un toastum viva, um brindeheilgeroep, toost
Momentmomentmomentomomentomomentmomentomoment
Augenblickinstantinstanteattimoinstantinstanteogenblik
Zeittimetiempo

Wat dit liedje je leert

Niveau · A2

Woorden
22
Bijvoeglijke naamwoorden
9
Combo’s
10
Uitdrukkingen
10
Werkwoordsvormen
21
Quizvragen
35

Meer nummers in het Duits op dit niveau

  • Leuchtturm — Nena (1983)A2
  • Verschwommen — Ski Aggu & Ericson (2026)A2
  • Atemlos durch die Nacht — Helene Fischer (2013)A2+
  • Gauna Sport — Papke (2026)A2+

Achtergrond

Over het nummer

«Auf uns» is het nummer dat voor een heel land een zomer in een herinnering veranderde. Andreas Bourani bracht het op 25 april 2014 uit als eerste single van zijn tweede album, «Hey», dat twee weken later volgde, op 9 mei, bij Vertigo Berlin, onderdeel van Universal. Hij schreef het met Tom Olbrich en Julius Hartog, en Peter «Jem» Seifert produceerde het, met Bourani, Hartog, Andreas Herbig en Olbrich als coproducenten. Het duurt iets meer dan vier minuten en is op papier een eenvoudig stuk Duitse poprock: een rustig begin, een refrein dat gemaakt is om te scanderen, een brug die nog één keer optilt voor het einde. Wat er daarna mee gebeurde, had minder met het arrangement te maken dan met de timing.

Bourani was dertig toen de plaat uitkwam, en hij was geen nieuwkomer, maar ook nog geen bekende naam. Hij werd op 2 november 1983 in Augsburg geboren als Andreas Stiegelmair, de adoptiezoon van een Beierse familie; zijn biologische ouders waren Egyptisch en hij heeft hen nooit ontmoet, en de achternaam die hij op het podium gebruikt, is de hunne. Als tiener had hij het geprobeerd in een talentenjacht op televisie, in 2010 tekende hij bij Universal, en in 2011 brak hij door met een eerste single die goud werd. Dat was genoeg om hem tot een vertrouwde stem op de Duitse radio te maken. Het was niet genoeg om hem de man te maken die het lied schreef dat het land bij de Brandenburger Tor zou zingen.

De ommekeer kwam op 5 juni 2014. De publieke omroep ARD maakte bekend dat «Auf uns» het nummer zou worden bij zijn verslaggeving van het WK voetbal in Brazilië. Het toenmalige hoofd sport van ARD, Axel Balkausky, legde de keuze eenvoudig uit: hier was een nummer dat al in de hitlijsten stond en waarvan de stemming precies bij het nationale elftal paste. De omroep nam niet veel risico. De single was al weken op de radio te horen, meer dan vijftienhonderd keer per week, en hij steeg. De verslaggeving van ARD uit Brazilië begon op 14 juni en Duitsland speelde zijn eerste wedstrijd op 16 juni tegen Portugal. Vanaf dat moment hing het refrein onder elke montage van doelpunten, elke trailer, elke afsluiting.

Duitsland won het toernooi op 13 juli 2014 in het Maracanã, en het nummer werd na het laatste fluitsignaal in het stadion gedraaid. Twee dagen later, op 15 juli, zong Bourani het live voor de menigte die bij de Brandenburger Tor was samengekomen om het team thuis te verwelkomen. Dat ene optreden is waarschijnlijk de reden dat het nummer nooit meer is verdwenen. Een WK-lied is meestal zo’n zes weken houdbaar; dit lied verliet het voetbal helemaal en kwam terecht in de algemene voorraad van Duitse publieke gelegenheden. Het wordt nu gezongen op eindexamenbals, op bruiloften, met oud en nieuw, bij jubilea van sportclubs en vrijwillige brandweerkorpsen. Koren maken er arrangementen van. Bruiloftszangers hebben er altijd een versie van klaarliggen. Het is, zonder dat iemand het besloot, een standard geworden.

Verbomatico
Leren:Engels·Spaans·Italiaans·Nederlands·Frans·Portugees·Duits
Home·Nummers·Gidsen·Prijzen·Over ons·Contact·Installeer de app·Voorwaarden·Privacy·Terugbetalingen
Juridische mededeling··

© 2026 Verbomatico

tempo
temps
tempo
tijd
Tagdaydíagiornojourdiadag
Tagedaysdíasgiornijoursdiasdagen

Deze kaart bevat 16 woorden meer. Die kom je tegen als je het liedje speelt.

Bijvoeglijke naamwoorden

DEENESITFRPTNL
besserbettermejormegliomieuxmelhorbeter
bestebestlo mejoril megliole meilleuro melhorbeste

Deze kaart bevat 7 bijvoeglijke naamwoorden meer. Die kom je tegen als je het liedje speelt.

Werkwoordsvormen

DEENESITFRPTNL
kanncanpuedepuòpeutpodekan
seinto beser, estaressereêtreser, estarzijn
denkt anthink ofpensad enpensate apensez àpensem emdenk aan
liegenlie, arequedan, estánstanno, restanosont, restentficam, estãoliggen, zijn

Deze kaart bevat 17 werkwoordsvormen meer. Die kom je tegen als je het liedje speelt.

Voor wie Duits leert, is het nummer ongewoon gul, omdat bijna elke regel iets doet waar een lesboek een heel hoofdstuk aan besteedt. De kernstructuur is de toost: «ein Hoch auf …», waarbij «das Hoch» het zelfstandig naamwoord is voor een heildronk ter ere van iemand, en het voorzetsel «auf» de accusatief krijgt omdat de uitdrukking naar een doel wijst in plaats van een plaats te beschrijven. Die ene formule wordt in het refrein herhaald met telkens een ander object — een tijd, een leven, een moment, een dag — zodat de leerling hetzelfde kader op zes verschillende manieren ingevuld hoort, en zo leer je naamvalsuitgangen het best. Daaromheen staan de twee andere dingen waaruit het nummer is opgebouwd: de gebiedende wijs gericht aan een groep, de «ihr»-vorm, die wordt gebruikt om de luisteraars op te roepen zich iets te herinneren; en de eerste persoon meervoud, het «wir» dat door de coupletten loopt en het emotionele werk doet. Het Duits heeft geen speciale constructie nodig voor «laten we»: de gewone tegenwoordige tijd van «wir» draagt de aansporing al in zich, en het nummer gebruikt die keer op keer.

In de coupletten zit nog meer. Een scheidbaar werkwoord opent het nummer: «einfrieren», iets bevriezen, verschijnt met zijn voorvoegsel achteraan in de zin geparkeerd, en dat is het eerste waarover leerlingen van het Duits struikelen en de reden dat je scheidbare werkwoorden beter in een melodie kunt tegenkomen dan in een grammaticatabel. Er is een voltooide tijd met «sein» in plaats van «haben», die het Duits reserveert voor werkwoorden van beweging en verandering van toestand. Er is een toekomende tijd met «werden» plus een infinitief aan het eind. Er is een betrekkelijke bijzin die wordt ingeleid door een voornaamwoord dat er precies uitziet als het bepaald lidwoord. En er zijn drie samenstellingen van het soort dat het Duits op bestelling in elkaar zet — een woord voor vuurwerk gemaakt van vuur en werk, een woord voor een ogenblik gemaakt van oog en blik, een woord voor eindeloosheid opgebouwd uit een bijvoeglijk naamwoord plus een achtervoegsel. Leerlingen die die uit elkaar kunnen halen, hebben iets begrepen van hoe de taal woordenschat produceert.

Muzikaal is het nummer bewust eenvoudig. Het couplet wordt gedragen door één stem en verder heel weinig, het refrein opent zich tot een muur van achtergrondzang die eerder klinkt als een menigte dan als een studio, en eronder ligt een handklappatroon waar elke groep mensen zonder repetitie bij kan aansluiten. Dat is de hele truc, en het is een goede: het arrangement laat ruimte voor het publiek. Critici waren destijds niet allemaal even vriendelijk — een Duitse recensie deed het album af als pop gemaakt voor warenhuizen — maar de recensies deden er ergens halverwege juli 2014 niet meer toe, en het nummer heeft ze allemaal overleefd.

Wist je dat?

De videoclip werd geregisseerd door Kim Frank, zelf een voormalige popzanger, en werd opgenomen in Berlijn en Hamburg. Hij ging op 23 april 2014 in première op YouTube, twee dagen voordat de single te koop was, en in 2026 was hij meer dan negenentachtig miljoen keer bekeken — een aantal dat hem een plaats geeft onder de meest bekeken Duitstalige videoclips van zijn decennium.

ARD liet het nummer niet schrijven. De omroep koos er een dat al bestond en al een hit was, wat ongebruikelijk is voor een toernooilied van een omroep: de meeste worden op bestelling geschreven en verdwijnen zodra de trofee is uitgereikt. De aankondiging kwam op 5 juni 2014, zes weken nadat de single was uitgebracht en negen dagen voordat de verslaggeving van de omroep uit Brazilië begon.

Bourani zong het op 15 juli 2014 bij de Brandenburger Tor, tijdens de openbare ontvangst van de terugkerende wereldkampioenen. Honderdduizenden mensen stonden die middag op de Straße des 17. Juni, en de opname van dat optreden is de versie die de meeste Duitsers voor zich zien als ze het nummer horen.

Het is herhaaldelijk gecoverd, in zeer uiteenlopende registers: een bewerking voor de voetbaltribune in 2014, een vertolking door Xavier Naidoo in de televisieserie «Sing meinen Song» in 2015, en een koorarrangement door het Belgische koor Scala & Kolacny Brothers in hetzelfde jaar. De koorversie laat goed zien waar het nummer was beland — niet op de sportpagina’s, maar in het repertoire.

Het nummer won in 2015 twee prijzen: een ECHO Pop in de categorie Radio-ECHO en de Radio Regenbogen Award voor lied van het jaar. Het zijn allebei prijzen die door de radio worden bepaald, wat past bij een plaat waarvan het leven in de ether werd gemaakt en niet in de recensies.

Andreas Bourani is sinds ongeveer 2021 vrijwel helemaal uit het openbare leven verdwenen, zonder nieuwe releases en met bijna geen aanwezigheid op sociale media. Het nummer wordt ondertussen gezongen door mensen die de naam van de man die het schreef niet zouden kunnen noemen — en dat is ongeveer de definitie van een standard, en een vreemd lot voor een plaat die pas tien jaar oud is.

Voor een leerling is de titel op zich al even stilstaan waard. «Auf uns» is een toost, het Duitse equivalent van het glas heffen en «op ons» zeggen, en «uns» is hier de accusatief van «wir». Dezelfde twee woorden komen in het hele nummer terug in verschillende grammaticale functies — soms als object van de toost, soms als gewoon objectvoornaamwoord, soms als datief — waardoor het nummer een kleine, herhaalde les is in wat Duitse voornaamwoorden doen.

Hitlijsten en streaming

De single ging in Duitsland naar nummer één, waar hij twee weken bovenaan stond, negentien weken in de top tien en in totaal tachtig weken in de hitlijst — een uitzonderlijk lange loop voor een Duitstalige popsingle. Hij bereikte ook nummer één in Oostenrijk, met één week bovenaan en tweeënzeventig weken in de lijst, en nummer twee in Zwitserland, waar hij vijfenvijftig weken in de lijst bleef.

In de jaarlijsten van 2014 eindigde hij als vierde in Duitsland, als negende in Oostenrijk en als achtentwintigste in Zwitserland, en meer dan achttien maanden na de release stond hij nog in de jaarlijsten van 2015 van zowel Duitsland als Oostenrijk. In de Duitse decenniumlijst over 2010 tot en met 2019 staat hij op de tiende plaats, waarmee hij een van de tien grootste singles van die tienjarige periode in die markt is.

De certificeringen vertellen hetzelfde verhaal. Duitsland kende hem de diamanten status toe voor meer dan een miljoen eenheden aan verkoop en streaming samen, een niveau dat heel weinig Duitstalige platen halen; Oostenrijk en Zwitserland maakten hem elk platina. In heel Europa wordt het nummer een verkoop van zo’n 1,06 miljoen exemplaren toegeschreven.

Het bijbehorende album, «Hey», uitgebracht op 9 mei 2014 met dertien nummers, kwam binnen op nummer drie in de Duitse albumlijst en bleef ruim anderhalf jaar in de lijst staan. In juni 2018 was het in Duitsland zeven keer goud, in Oostenrijk twee keer platina en in Zwitserland platina, voor een totale verkoop van meer dan 750.000 eenheden — het bewijs dat de single een hele plaat met zich meetrok in plaats van op zichzelf te staan.