← Alle liedjes
A2

Leuchtturm

Nena

Taal
Duits
Uitgebracht
1983
Genre
neue deutsche welle
Niveau
A2
Moeilijkheidsscore
584
Duur
3:14

Hoe je dit liedje studeert

“Leuchtturm” leren betekent 41 items op niveau A2: 12 woorden in het Duits, 7 bijvoeglijke naamwoorden en 22 werkwoordsvormen, allemaal uit wat het liedje echt zegt. Begin bij de woordenlijst: Bord en Ende komen steeds terug, dus die ken je het beste als eerste. Dit liedje draait om de werkwoorden: 22 verschillende vormen tegenover 7 bijvoeglijke naamwoorden, dus het werk zit in de vervoeging. Op dit niveau gaat het om herkennen: je hoort het woord, je plaatst het, je gaat door.

De woorden van dit liedje, in meerdere talen

Elk woord hieronder komt uit dit liedje en is door ons vertaald. De songtekst staat er niet: dit zijn de losse woorden die je nodig hebt om hem te volgen.

Woordenschat

DEENESITFRPTNL
Bordboard, deck of a shipbordobordobordbordoboord van een schip
Endeendfinalfinefinfimeinde

Deze kaart bevat 10 woorden meer. Die kom je tegen als je het liedje speelt.

Bijvoeglijke naamwoorden

DEENES

Wat dit liedje je leert

Niveau · A2

Woorden
12
Bijvoeglijke naamwoorden
7
Combo’s
8
Uitdrukkingen
10
Werkwoordsvormen
22
Quizvragen
35

Meer nummers in het Duits op dit niveau

  • Auf uns — Andreas Bourani (2014)A2
  • Gauna Sport — Papke (2026)A2+
  • Wir sind groß — Mark Forster (2016)A2
  • Vielleicht Vielleicht — MilleniumKid x JBS (2023)A2+

Achtergrond

Over het nummer

«Leuchtturm» is het nummer dat de andere kant van Nena laat zien. Het grootste deel van de wereld kent de band van één plaat over ballonnen en een vals alarm, maar in Duitsland was de groep een popband met een heel album achter zich, en dit was het nummer dat bewees dat ze iets lichts, warms en volkomen apolitieks konden maken. Het was de derde single van hun debuutalbum, uitgebracht op 25 april 1983, en het werd een van de klanken van die Duitse zomer.

De band was begin dat decennium in West-Berlijn samengesteld. Gabriele Susanne Kerner, geboren in Hagen op 24 maart 1960 en sinds een vakantie in Spanje in haar jeugd bekend onder de bijnaam Nena, had gezongen in een plaatselijke groep, The Stripes, tot die uit elkaar ging. Ze verhuisde met drummer Rolf Brendel naar Berlijn, en daar kreeg het vijftal vorm: Nena op leadzang, Brendel op drums, Carlo Karges op gitaar, Jörn-Uwe Fahrenkrog-Petersen op keyboards en Jürgen Dehmel op bas. De band nam de bijnaam van de zangeres over als eigen naam, en daarom maken Duitse bronnen zorgvuldig onderscheid tussen Nena de band en Nena de zangeres, en daarom staat op de hoes van haar latere solocarrière hetzelfde woord.

Hun eerste album, eenvoudigweg «Nena» geheten, verscheen op 14 januari 1983 bij CBS. Het werd geproduceerd door Reinhold Heil en Manfred Praeker, allebei lid van Spliff, de Berlijnse band die was voortgekomen uit de Nina Hagen Band, en het werd opgenomen in de eigen Berlijnse studio van Spliff. Dat detail is belangrijker dan het lijkt: het is de draad die deze zeer commerciële popplaat verbindt met de hardere, vreemdere kant van de Duitse new wave. Het album ging naar nummer één in Duitsland en in Oostenrijk, stond het grootste deel van een jaar in de Duitse lijst en werd platina in Duitsland, in Nederland en in Japan, en goud in Frankrijk.

«Leuchtturm» staat als negende nummer op die plaat en duurt iets meer dan drie minuten. Tekst en muziek staan op naam van Jörn-Uwe Fahrenkrog-Petersen en Nena Kerner zelf, waardoor het een van de nummers op het album is waarop de zangeres ook een van de auteurs is. De saxofoon die het arrangement optilt, wordt gespeeld door David Sanborn, een Amerikaanse sessiemuzikant die in jazzkringen veel bekender is dan in de Duitse pop, en hij is het meest onverwachte ingrediënt van het nummer.

Wat het nummer beschrijft, is een dagdroom, en die dagdroom loopt steeds verder uit de hand. Hij begint als een belofte om iemand overal te volgen, tot aan de verste rand van de wereld, en komt uit bij een beeld van de twee alleen bij de zee, waar de zon schijnt. Dan beklimt hij een vuurtoren om van bovenaf op de wereld neer te kijken. Dan komt er een onderzeeër om hen op te halen, de ander wordt tot kapitein benoemd, ze gaan aan boord, de deuren gaan dicht en ze vertrekken. De zangeres stelt zich voor dat ze achter de vissen aan duikt en de tijd op zee doorbrengt. In het laatste couplet gaat de boot naar beneden, staat de zon op het punt onder te gaan, zijn ze al ver uit de kust en is de vuurtoren niet meer te zien — wat romantisch of een beetje verontrustend is, afhankelijk van hoe letterlijk je het neemt. Dan komen de openingsregels terug, en begint de fantasie opnieuw.

Verbomatico
Leren:Engels·Spaans·Italiaans·Nederlands·Frans·Portugees·Duits
Home·Nummers·Gidsen·Prijzen·Over ons·Contact·Installeer de app·Voorwaarden·Privacy·Terugbetalingen
Juridische mededeling··

© 2026 Verbomatico

IT
FR
PT
NL
alleinealone, on our owna solasda soliseulsa sósalleen, op onszelf
festtight, firmlyfuertefortefortcom forçastevig

Deze kaart bevat 5 bijvoeglijke naamwoorden meer. Die kom je tegen als je het liedje speelt.

Werkwoordsvormen

DEENESITFRPTNL
gehI govoy, vevado, va’je vais, vavou, vaiik ga
gehn wirlet us govamosandiamoallons-yvamoslaten we gaan
kommcomevenvieniviensvemkom
willstyou wantquieresvuoitu veuxqueresjij wilt
willI wantquierovoglioje veuxqueroik wil
scheintshinesbrillasplendebrillebrilhaschijnt
seinto beestar, seressereêtreestar, serzijn
bistyou areeresseitu esésjij bent

Deze kaart bevat 14 werkwoordsvormen meer. Die kom je tegen als je het liedje speelt.

Voor wie Duits leert, is dit nummer een geschenk, juist omdat het zo klein is. Er staan nauwelijks zevenenzeventig verschillende woorden in de hele tekst en het eerste couplet wordt twee keer gezongen, dus bijna niets hoeft twee keer te worden opgezocht. Wat er in die woorden zit, is echter het grootste deel van de machinerie van het gesproken Duits. Er zijn overal SCHEIDBARE WERKWOORDEN, en die vormen de allermoeilijkste constructie voor een beginner: het voorvoegsel verlaat de voorkant van het werkwoord en komt aan het eind van de zin terecht, zodat de zin pas betekenis krijgt als je het laatste woord hebt gehoord. Hier haalt een onderzeeër het tweetal ergens vandaan, staat de zon op het punt onder te gaan en gaan deuren dicht — drie verschillende scheidbare werkwoorden, die elk uit elkaar worden gehaald terwijl ze worden gezongen. Er zijn GEBIEDENDE WIJZEN die worden gebruikt als uitnodiging in plaats van als bevel. Er is de vorm van de eerste persoon meervoud die wordt gebruikt om een voorstel te doen, het Duitse equivalent van «laten we gaan». Er zijn de twee helften van het naamvallensysteem te zien in vier korte regels: een mannelijk zelfstandig naamwoord in de accusatief wanneer er een beweging naartoe is, een datief meervoud met een extra uitgang aan het zelfstandig naamwoord zelf.

En er is het informele Duits uit de jaren tachtig van de opname, dat het vermelden waard is omdat het de spelling verandert. De gezongen tekst laat voortdurend eindlettergrepen vallen: de -e van de eerste persoon enkelvoud verdwijnt, zodat wat in een grammaticaboek met een uitgang wordt geschreven zonder uitgang wordt gezongen; -en krimpt tot -n, zodat de infinitief van «zien» een lettergreep verliest; het bijwoord dat «omhoog» betekent, wordt afgekapt tot een kortere, luchtigere vorm met een apostrof ervoor. Niets daarvan is slordig — zo wordt de taal echt gesproken, en het in een lied horen is een snellere les dan erover lezen.

Twee van de woorden zijn ook een les in hoe het Duits woordenschat opbouwt. De titel is een SAMENSTELLING: een werkwoord dat «lichten, schijnen» betekent, vastgesmeed aan het zelfstandig naamwoord voor toren, wat de lichtende toren oplevert, de vuurtoren. De onderzeeër is ook een samenstelling, en een dubbel interessante, want wat er gezongen wordt, is de afkorting van een veel langer woord voor een onderzeese boot — het Duits heeft de gewoonte om een monsterlijk zelfstandig naamwoord te maken en het dan meteen weer in te korten tot twee letters en een streepje.

De versie die de meeste mensen nu bekijken, is niet die van 1983. In 2002, twintig jaar na de eerste single van de band, nam Nena met Fahrenkrog-Petersen een heel album met haar oude nummers opnieuw op, en de nieuwe «Leuchtturm» uit dat project kreeg een eigen singlerelease en een eigen videoclip — en dat is de clip die vandaag als de officiële rondgaat. De kaart is gedateerd op 1983 omdat het nummer toen werd geschreven, opgenomen en uitgebracht; de bewegende beelden ernaast zijn negentien jaar later gemaakt. Het is allebei hetzelfde nummer, en ze naast elkaar horen is een kleine geschiedenisles in wat er tussen die twee data met de Duitse popproductie gebeurde.

Het is ook de moeite waard de plaat te plaatsen binnen de beweging waartoe ze behoort. De NEUE DEUTSCHE WELLE — de Duitse new wave — begon eind jaren zeventig als een Duitstalig antwoord op punk en new wave, met bands in Düsseldorf, Hamburg en West-Berlijn die in hun eigen taal zongen over kille synthesizers. Het label zelf dook voor het eerst op in een advertentie van een distributeur in augustus 1979 en werd door muziekjournalist Alfred Hilsberg in het algemene gebruik geduwd. In 1982 hadden de grote platenmaatschappijen het opgemerkt, en de tweede fase van de beweging was veel poppier, veel ironischer en veel winstgevender dan de eerste. Nena hoort helemaal bij die tweede fase. De golf brak bijna even snel als hij was opgekomen: in 1984 was de markt verzadigd, was het publiek erop uitgekeken en waren de meeste pioniers vertrokken. «Leuchtturm» is een van de weinige platen uit die twee commerciële jaren die Duitsers nog steeds meezingen, en dat is een redelijke definitie van een klassieker.

Wist je dat?

Het nummer was de derde single van het debuutalbum, niet de eerste en ook niet de opvolger daarvan. De volgorde was «Nur geträumt» in mei 1982, «99 Luftballons» begin 1983 en «Leuchtturm» op 25 april 1983. Wat een jaar later kwam, was het wereldwijde succes: het Duitstalige «99 Luftballons» klom in 1984 naar nummer twee in de Amerikaanse Hot 100, van de top gehouden door Van Halen, terwijl het Engelstalige «99 Red Balloons» in februari 1984 nummer één was in Groot-Brittannië.

De saxofoonsolo wordt gespeeld door David Sanborn, de Amerikaanse altsaxofonist die werkte met David Bowie, Stevie Wonder en James Taylor en later onder eigen naam meerdere Grammy’s won. Hem inhuren voor een Duitse popsingle in 1983 was een ongewoon duur idee, en het is de reden dat de plaat warmer en volwassener klinkt dan de meeste van zijn buren in de hitlijst.

De producers, Reinhold Heil en Manfred «Manne» Praeker, waren allebei lid van Spliff, de Berlijnse band die was ontstaan uit de Nina Hagen Band, en het album werd opgenomen in de eigen studio van Spliff. Heil maakte later een lange carrière als componist van filmmuziek, onder meer de soundtrack van «Run Lola Run». Hij wordt vaak verward met Reinhold Mack, de producer van Queen en Falco — een heel ander persoon.

Op de B-kant van de zeveninchsingle stond «Kino», een ander nummer van hetzelfde album. De twaalfinch picture maxi voegde er een tweede nummer aan toe, «Satellitenstadt», en daarom betalen verzamelaars heel verschillende prijzen voor twee platen met dezelfde hoes.

Het nummer duikt op in «Gib Gas – Ich will Spaß», de roadmovie van Wolfgang Büld uit 1983 over de Duitse new wave, waarin Nena ook zelf in beeld verschijnt. De film wordt nu vooral bekeken als een documentaire over hoe die scene eruitzag, compleet met de auto’s en de kapsels.

Het is gecoverd vanuit beide uitersten van het Duitse muzikale spectrum: door Heino, de schlagerzanger, in 2013 — Nena zei publiekelijk dat zijn versie eerlijk was en trouw aan zijn eigen stijl — en door de countryrockband The BossHoss in 2016.

De nieuwe opname van 2002 kwam van «20 Jahre – Nena feat. Nena», een jubileumalbum waarop Nena haar oude repertoire opnieuw bekeek met haar vroegere toetsenist. Verschillende nummers erop werden duetten met gasten als Kim Wilde, Udo Lindenberg en Joachim Witt, maar de nieuwe «Leuchtturm» hoorde daar niet bij: die zingt ze alleen. Uitgebracht als single in december 2002 bracht hij het nummer negentien jaar na het origineel terug in de Duitse top tien.

Carlo Karges, de gitarist en de schrijver van de tekst van «99 Luftballons», overleed in 2002, kort voordat de overgebleven leden van de band «Leuchtturm» weer samen speelden tijdens een concert in Frankfurt. De band zelf was in 1987, na vier albums, zonder aankondiging stilletjes uit elkaar gegaan.

Voor een leerling is de titel een gratis woordenschatles. Het Duits maakt nieuwe zelfstandige naamwoorden door oude aan elkaar te plakken, dus het woord voor vuurtoren is opgebouwd uit het werkwoord voor lichten en het zelfstandig naamwoord voor toren. De onderzeeër in het nummer is dezelfde truc omgekeerd: een heel lange samenstelling die «onderzeese boot» betekent, meteen afgekort tot één letter, een streepje en het woord voor boot.

Hitlijsten en streaming

De single werd op 25 april 1983 uitgebracht door CBS. In Duitsland bereikte hij nummer twee en bleef hij zeventien weken in de lijst, en hij eindigde 1983 als de tweeëndertigste best verkochte single van het jaar. In Oostenrijk kwam hij op 1 juni 1983 binnen, bereikte hij nummer drie en stond hij tien weken in de lijst. In Nederland kwam hij op 23 juli 1983 binnen in de Single Top 100, bereikte hij nummer zeven en hield hij het acht weken vol. Voor de single van 1983 is in geen van deze markten een verkoopcertificering geregistreerd.

Het album waar hij van kwam, deed het aanzienlijk beter dan de single. «Nena», uitgebracht op 14 januari 1983, ging naar nummer één in Duitsland, waar het drieënveertig weken in de lijst stond, en naar nummer één in Oostenrijk, voor drieëndertig weken; in Zwitserland bereikte het nummer twintig. Het werd platina in Duitsland voor een half miljoen exemplaren, platina in Nederland, platina in Japan en goud in Frankrijk, goed voor bijna negenhonderdduizend exemplaren in alleen al die vier markten.

Negentien jaar later verkocht het nummer opnieuw. De opnieuw opgenomen «Leuchtturm (New Version)» werd op 16 december 2002 als single uitgebracht, kwam op 6 januari 2003 binnen in de Duitse lijst, klom naar nummer zeven en bleef zeventien weken in de lijst, en eindigde 2003 als de tweeënvijftigste best verkochte single van dat jaar in Duitsland. Hij bereikte nummer eenentwintig in Oostenrijk, met vijftien weken in de lijst, en nummer negenenzeventig in Zwitserland.

Het jubileumalbum waar hij van kwam, «20 Jahre – Nena feat. Nena», werd in oktober 2002 uitgebracht bij Warner Music en verkocht beter dan het grootste deel van Nena’s oorspronkelijke werk: nummer één in Oostenrijk voor tweeënvijftig weken, nummer twee in Duitsland voor vijfenvijftig weken, nummer vijf in Zwitserland en nummer tien in Nederland, met drie keer platina in Duitsland, twee keer platina in Oostenrijk en platina in Zwitserland — meer dan een miljoen exemplaren in die drie landen. Heel weinig Duitse artiesten is het gelukt om een album met oude nummers beter te laten verkopen dan de originelen.