With or Without You
U2
Hoe je dit liedje studeert
“With or Without You” levert 14 woorden in het Engels, 4 bijvoeglijke naamwoorden en 19 werkwoordsvormen — 37 studie-items in totaal, niveau A2-. Begin bij de woordenlijst: stone, eyes en thorn komen steeds terug, dus die ken je het beste als eerste. Dit liedje draait om de werkwoorden: 19 verschillende vormen tegenover 4 bijvoeglijke naamwoorden, dus het werk zit in de vervoeging. Op dit niveau gaat het om herkennen: je hoort het woord, je plaatst het, je gaat door.
De woorden van dit liedje, in meerdere talen
Elk woord hieronder komt uit dit liedje en is door ons vertaald. De songtekst staat er niet: dit zijn de losse woorden die je nodig hebt om hem te volgen.
Woordenschat
| EN | ES | IT | FR | PT | NL | DE |
|---|---|---|---|---|---|---|
| stone | piedra | pietra | pierre | pedra | steen | Stein |
| eyes | ojos | occhi | yeux | olhos | ogen | Augen |
| thorn | espina | spina | épine | espinho | doorn | Dorn |
Deze kaart bevat 11 woorden meer. Die kom je tegen als je het liedje speelt.
Bijvoeglijke naamwoorden
Wat dit liedje je leert
Niveau · A2-
- Woorden
- 14
- Bijvoeglijke naamwoorden
- 4
- Combo’s
- 4
- Uitdrukkingen
- 13
- Werkwoordsvormen
- 19
- Quizvragen
- 35
Meer nummers in het Engels op dit niveau
Achtergrond
Over het nummer
«With or Without You» is het nummer dat U2 veranderde van een succesvolle rockband in een van de grootste acts ter wereld. Het werd op 16 maart 1987 door Island Records uitgebracht als eerste single van «The Joshua Tree», het vijfde studioalbum van de groep, dat een week eerder was verschenen. Het is het derde nummer op de plaat en werd geproduceerd door Daniel Lanois en Brian Eno, hetzelfde duo dat drie jaar eerder met de band aan «The Unforgettable Fire» had gewerkt. Bono schreef de tekst, en de muziek staat op naam van de hele band.
Het duurde lang voordat het nummer zijn vorm vond. Het begon als een ruwe demo die eind 1985 werd opgenomen in het huis van drummer Larry Mullen Jr., met een akkoordenreeks die Bono had bedacht. De eerste pogingen in de studio verliepen slecht, en The Edge gaf later toe dat hij die vroege versies erg zwak vond. De doorbraak kwam in 1986, tijdens sessies in Danesmoate House, een Georgiaans huis in Dublin dat de band als studio gebruikte. De Canadese muzikant Michael Brook had The Edge een prototype gegeven van een apparaat dat hij had uitgevonden, de «Infinite Guitar», waarmee een noot zo lang kan doorklinken als de speler wil. The Edge nam zijn partij ermee op in slechts twee takes, en dat lange, zwevende geluid werd het kenmerk van het nummer.
Een andere belangrijke figuur was de Ierse zanger en kunstenaar Gavin Friday, een jeugdvriend van Bono. Toen de producers al met andere nummers bezig waren, bleef Friday er samen met Bono aan werken, arrangeerde het opnieuw en hield vol dat het een hit kon worden. De manager van de band, Paul McGuinness, was niet overtuigd: hij vond dat het te vreemd klonk voor de radio. Friday voorspelde een nummer één, en hij kreeg gelijk.
De tekst gaat over een relatie waarin de zanger geen rust kan vinden. Hij wordt aan het wachten gehouden, voelt zich gevangen en gekwetst, en toch kan hij zich ook geen leven zonder de ander voorstellen. Bono schreef hem tijdens een reis naar Zuid-Frankrijk in 1986, toen hij probeerde twee kanten van zijn eigen leven met elkaar te verzoenen: de rondreizende rockmuzikant en de getrouwde man. Veel luisteraars horen er ook een spirituele dimensie in, een strijd tussen overgave en verzet, en het lange middenstuk over jezelf weggeven is zowel gelezen als een liefdesverklaring als een soort gebed. Het nummer vertelt nooit een verhaal in detail; het werkt met beelden van pijn, stormen en wachten.