Sultans of Swing
Dire Straits
Hoe je dit liedje studeert
“Sultans of Swing” levert 43 woorden in het Engels, 10 bijvoeglijke naamwoorden en 37 werkwoordsvormen — 90 studie-items in totaal, niveau B1-. De woordenlijst is het startpunt: shiver, dark en park zijn de kernwoorden van het liedje. Dit liedje draait om de werkwoorden: 37 verschillende vormen tegenover 10 bijvoeglijke naamwoorden, dus het werk zit in de vervoeging. Op dit niveau ken je een deel van de lijst al; de rest vult precies dat gat op.
De woorden van dit liedje, in meerdere talen
Elk woord hieronder komt uit dit liedje en is door ons vertaald. De songtekst staat er niet: dit zijn de losse woorden die je nodig hebt om hem te volgen.
Woordenschat
| EN | ES | IT | FR | PT | NL | DE |
|---|---|---|---|---|---|---|
| shiver | escalofrío | brivido | frisson | arrepio | rilling | Schauer |
| dark | oscuridad | buio | obscurité | escuridão | donker | Dunkelheit |
| park | parque | parco | parc | parque | park | Park |
| meantime | mientras tanto | nel frattempo | pendant ce temps |
Wat dit liedje je leert
Niveau · B1-
- Woorden
- 43
- Bijvoeglijke naamwoorden
- 10
- Combo’s
- 10
- Uitdrukkingen
- 17
- Werkwoordsvormen
- 37
- Quizvragen
- 35
Meer nummers in het Engels op dit niveau
Achtergrond
Over het nummer
«Sultans of Swing» is het nummer waarmee Dire Straits doorbrak. De band was in 1977 opgericht in Deptford, in het zuidoosten van Londen, rond de broers Mark en David Knopfler, bassist John Illsley en drummer Pick Withers. Mark Knopfler werkte toen als leraar Engels, Illsley studeerde aan Goldsmiths’ College en David was maatschappelijk werker. Geen van hen had een platencontract, en het nummer dat daar verandering in zou brengen, was bijna per ongeluk ontstaan.
Knopfler componeerde het eerst op een National Steel-gitaar in een open stemming, en hij vond het resultaat saai. Dat veranderde toen hij in 1977 een Fender Stratocaster uit 1961 kocht: op het nieuwe instrument, zo legde hij later uit, leken de akkoordwisselingen zichzelf te ordenen. De tekst kwam voort uit een echte avond. Knopfler liep een bijna lege pub in Deptford binnen waar een kleine dixielandjazzband voor vrijwel niemand speelde. De muzikanten waren gewone mannen in gewone kleren, en aan het eind van de avond kondigde de zanger hen aan met een grootse, vorstelijk klinkende naam. Het contrast tussen die trotse naam en het bescheiden tafereel bleef hem bij en werd de kern van het nummer.
In juli 1977 betaalde de band zelf voor een demo met vijf nummers in Pathway Studios, in het noorden van Londen. Na een afwijzing door MCA brachten ze de tape naar Charlie Gillett, die op BBC Radio London een programma presenteerde dat «Honky Tonk» heette. Gillett vond het goed en zette «Sultans of Swing» op de radio. Platenmaatschappijen luisterden mee, en twee maanden later tekende Dire Straits bij Phonogram, dat hun muziek uitbracht op zijn label Vertigo.
De versie die de meeste mensen kennen, werd in februari 1978 opnieuw opgenomen in Basing Street Studios in Londen, met Muff Winwood als producer, voor het eerste album van de band, «Dire Straits». Het hele album kostte ongeveer £12.500 om te maken, zelfs toen een klein budget. De single verscheen op 19 mei 1978 in het Verenigd Koninkrijk, en eerst gebeurde er niets: hij kwam niet in de hitlijsten. De doorbraak kwam uit het buitenland. Het nummer sloeg in het najaar van 1978 aan in Nederland en België, begin 1979 in de Verenigde Staten, en een Britse heruitgave in februari 1979 bracht het eindelijk in de Britse top tien.
De tekst is een klein portret van een avondje uit, verteld in de tweede persoon, alsof de luisteraar de kroeg binnenloopt. Buiten regent het, er zijn weinig klanten, en de band speelt traditionele jazz terwijl de modieuze wereld ergens anders is. Knopfler stelt de muzikanten een voor een voor: een gitarist die het bij ritme houdt en een oud instrument heeft, een muzikant die een gewone baan overdag heeft en niets om roem geeft, en een groepje jonge mannen in de hoek, gekleed naar de mode van eind jaren zeventig, die in niets geïnteresseerd zijn wat geen rock is. Het nummer bewondert de muzikanten omdat ze het uit liefde doen en niet voor het geld, en de slotaankondiging geeft de bescheiden band zijn moment van glorie.