← Alle liedjes
B1

No More Lies

Iron Maiden

Taal
Engels
Uitgebracht
2003
Genre
heavy metal
Niveau
B1
Moeilijkheidsscore
765
Duur
7:22

Hoe je dit liedje studeert

“No More Lies” levert 25 woorden in het Engels, 9 bijvoeglijke naamwoorden en 29 werkwoordsvormen — 63 studie-items in totaal, niveau B1. Begin bij de woordenlijst: sky, horizon en time komen steeds terug, dus die ken je het beste als eerste. Dit liedje draait om de werkwoorden: 29 verschillende vormen tegenover 9 bijvoeglijke naamwoorden, dus het werk zit in de vervoeging. Op dit niveau ken je een deel van de lijst al; de rest vult precies dat gat op.

De woorden van dit liedje, in meerdere talen

Elk woord hieronder komt uit dit liedje en is door ons vertaald. De songtekst staat er niet: dit zijn de losse woorden die je nodig hebt om hem te volgen.

Woordenschat

ENESITFRPTNLDE
skycielocielocielcéuluchtHimmel
horizonhorizonteorizzontehorizonhorizontehorizonHorizont
timetiempotempotempstempotijdZeit
regretsremordimientosrimpiantiregretsarrependimentos

Wat dit liedje je leert

Niveau · B1

Woorden
25
Bijvoeglijke naamwoorden
9
Combo’s
8
Uitdrukkingen
18
Werkwoordsvormen
29
Quizvragen
35

Meer nummers in het Engels op dit niveau

  • Jeremy — Pearl Jam (1991)B1-
  • Somebody That I Used to Know — Gotye ft. Kimbra (2011)B1+
  • Patient Zero — Taylor Swift (2026)B1+
  • Don't Stand So Close to Me — The Police (1980)B1-

Achtergrond

Over het nummer

«No More Lies» is het derde nummer op «Dance of Death», het dertiende studioalbum van de Engelse heavymetalband Iron Maiden. Het werd geschreven door de bassist en oprichter van de groep, Steve Harris, en met zeven minuten en eenentwintig seconden is het een van de lange nummers die het album zijn gewicht geven. «Dance of Death» was de tweede plaat die werd gemaakt nadat zanger Bruce Dickinson en gitarist Adrian Smith in 1999 bij de band waren teruggekeerd, waardoor Iron Maiden tegelijk drie gitaristen had: Dave Murray, Adrian Smith en Janick Gers. Nicko McBrain speelde drums, zoals hij sinds begin jaren tachtig had gedaan.

Het album werd in januari en februari 2003 opgenomen in Sarm West Studios in Londen, met Kevin Shirley als producer en Steve Harris als coproducer. Het was een analoge opname, een keuze die paste bij een band die liever samen in één ruimte speelt dan nummers stukje bij beetje op te bouwen. Het verscheen op 8 september 2003 bij EMI in het grootste deel van de wereld, een paar dagen eerder in Japan en een dag later in Noord-Amerika. «Dance of Death» is ook het enige album van Iron Maiden waarop elk lid van de band als songwriter wordt vermeld: McBrain schreef zijn eerste nummer voor de groep, «New Frontier», en de plaat sluit af met «Journeyman», het eerste volledig akoestische nummer in hun catalogus.

Op dat album volgt «No More Lies» een patroon dat Harris al vaak heeft gebruikt. Het begint zacht en langzaam, bijna als een ballad, met Dickinson die zingt over een spaarzame begeleiding, en daarna valt de volledige band in en komt het nummer op snelheid. Het meest herkenbare kenmerk is het refrein, dat gewoon uit de titel bestaat, steeds opnieuw herhaald, zodat een hele arena hem kan terugschreeuwen. Tussen de coupletten is er ruimte voor lange instrumentale passages waarin de drie gitaren melodieën uitwisselen, een van de redenen waarom de band het nummer zo’n prominente plaats in zijn concerten gaf.

De tekst wordt gezongen door iemand die weet dat zijn tijd opraakt. Hij ziet het einde zonder angst en zonder spijt tegemoet, vraagt zich af of hij ooit in een andere gedaante zal terugkomen, en weigert de tijd die hem rest te verspillen door die weg te wensen. In het tweede deel verandert het tafereel: een groep mensen zit rond zijn tafel, eet, drinkt wijn en schept op, zich er niet van bewust dat ook hun eigen tijd bijna voorbij is. Veel luisteraars hebben in dat beeld een echo gehoord van het Laatste Avondmaal, hoewel het nummer het nooit noemt en Harris de woorden voor zichzelf laat spreken. Het refrein, een belofte dat er geen bedrog meer zal zijn, werkt als een soort laatste gelofte.

Verbomatico
Leren:Engels·Spaans·Italiaans·Nederlands·Frans·Portugees·Duits
Home·Nummers·Gidsen·Prijzen·Over ons·Contact·Installeer de app·Voorwaarden·Privacy·Terugbetalingen
Juridische mededeling··

© 2026 Verbomatico

spijt
Gewissensbisse

Deze kaart bevat 21 woorden meer. Die kom je tegen als je het liedje speelt.

Bijvoeglijke naamwoorden

ENESITFRPTNLDE
darkenedoscurecidooscuratoassombriescurecidoverduisterdverdunkelt
lastúltimoultimodernierúltimolaatsteletzte

Deze kaart bevat 7 bijvoeglijke naamwoorden meer. Die kom je tegen als je het liedje speelt.

Werkwoordsvormen

ENESITFRPTNLDE
there'shayc'èil y aháer ises gibt
ises, estáèesté, estáisist
prepareprepararseprepararsise préparerpreparar-sezich voorbereidensich vorbereiten
salvagerescatar, salvarrecuperare, salvaresauver, récupérersalvar, resgatarreddenretten, bergen
i'll be backvolverétorneròje reviendraivoltareiik kom terugich komme zurück
livevivirviverevivreviverlevenleben

Deze kaart bevat 23 werkwoordsvormen meer. Die kom je tegen als je het liedje speelt.

De versie op deze kaart komt van «Death on the Road», het livealbum en de film van de Dance of Death World Tour. Het concert werd op 24 november 2003 opgenomen in de Westfalenhalle in Dortmund, Duitsland, iets meer dan een maand na het begin van de tournee, die liep van oktober 2003 tot februari 2004 en een middeleeuws decor had met kasteeltorens en beelden van Magere Hein. Op het livealbum opent «No More Lies» de tweede schijf. De audio verscheen op 29 augustus 2005 en de dvd op 6 februari 2006, opnieuw met Kevin Shirley als producer en met Steve Harris zelf als regisseur en editor van de film.

Wist je dat?

In maart 2004 gaf het nummer zijn naam aan een ep die Iron Maiden presenteerde als bedankje aan zijn fans. Die werd verkocht in een doos met een gratis zweetband, en naast «No More Lies» stonden erop een orkestversie van «Paschendale», een elektrische versie van «Journeyman» en een verborgen nummer, «Age of Innocence... How Old?», waarop drummer Nicko McBrain de leadzang voor zijn rekening neemt. De schijf bevatte ook een video van «No More Lies» als enhanced track.

De datum van het concert in Dortmund, 24 november 2003, is dezelfde dag waarop «Rainmaker», de tweede single van «Dance of Death», werd uitgebracht. De eerste single, «Wildest Dreams», was op 1 september 2003 verschenen, een week vóór het album.

De Dance of Death World Tour wordt herinnerd om zijn theater. Tijdens het titelnummer zong Bruce Dickinson vanaf een troon met een cape en Venetiaanse maskers en eindigde hij verkleed als Magere Hein, en tijdens «Paschendale», een nummer over de Eerste Wereldoorlog, was het podium versierd met prikkeldraad. Drie shows moesten worden uitgesteld terwijl Dickinson herstelde van griep en een keelontsteking.

De hoes van «Dance of Death» is een van de meest besproken in de geschiedenis van de band. Het was een computerbeeld van kunstenaar David Patchett, die vroeg zijn naam uit de credits te halen nadat er extra figuren aan zijn ontwerp waren toegevoegd. Dickinson zei later dat hij hem gênant vond, en hij duikt regelmatig op in lijstjes van de slechtste metalhoezen.

Voor wie Engels leert, zit het nummer vol samentrekkingen die het waard zijn om op het gehoor te herkennen: there’s, I’ll, I’d, I’m, I’ve, they’re en you’re komen allemaal voor, en een aantal ervan klinkt precies als andere woorden. They’re, their en there bijvoorbeeld worden hetzelfde uitgesproken en betekenen iets totaal anders. De tekst gebruikt ook «I’ve got» op de Britse manier, in de betekenis van gewoon «I have».

Hitlijsten en streaming

«Dance of Death» was in Europa een groot commercieel succes. Het bereikte nummer één in Finland, Italië en Zweden, nummer twee in het Verenigd Koninkrijk en Duitsland, nummer drie in Frankrijk en Spanje, nummer vijf in Canada en nummer 18 in de Billboard 200 in de Verenigde Staten. Het werd goud in het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Zweden, Finland, Noorwegen, Griekenland, Brazilië en Argentinië.

De ep «No More Lies» van maart 2004 kwam in verschillende nationale hitlijsten: hij bereikte nummer 3 in Finland, nummer 8 in Canada, nummer 10 in Italië, nummer 25 in Ierland, nummer 36 in Duitsland, nummer 70 in Frankrijk en nummer 93 in Zwitserland.

Het livealbum «Death on the Road», waarop de versie van deze kaart staat, bereikte nummer 5 in Finland, nummer 7 in Zweden en Italië, nummer 12 in Noorwegen, nummer 14 in Frankrijk, nummer 18 in Spanje en nummer 22 in het Verenigd Koninkrijk. Het werd zilver in het Verenigd Koninkrijk en goud in Spanje.