Caminando por la vida
Melendi
Hoe je dit liedje studeert
“Caminando por la vida” leren betekent 80 items op niveau B1+: 39 woorden in het Spaans, 7 bijvoeglijke naamwoorden en 34 werkwoordsvormen, allemaal uit wat het liedje echt zegt. Neem eerst de woordenlijst door: aire, alergia en amigos zijn de woorden waar je het meest op leunt. Dit liedje draait om de werkwoorden: 34 verschillende vormen tegenover 7 bijvoeglijke naamwoorden, dus het werk zit in de vervoeging. Op dit niveau ken je een deel van de lijst al; de rest vult precies dat gat op.
De woorden van dit liedje, in meerdere talen
Elk woord hieronder komt uit dit liedje en is door ons vertaald. De songtekst staat er niet: dit zijn de losse woorden die je nodig hebt om hem te volgen.
Woordenschat
| ES | EN | IT | FR | PT | NL | DE |
|---|---|---|---|---|---|---|
| aire | air | aria | air | ar | lucht | Luft |
| alergia | allergy | allergia | allergie | alergia | allergie | Allergie |
| amigos | friends | amici | amis | amigos | vrienden | Freunde |
| amor | love | amore | amour | amor |
Wat dit liedje je leert
Niveau · B1+
- Woorden
- 39
- Bijvoeglijke naamwoorden
- 7
- Combo’s
- 10
- Uitdrukkingen
- 10
- Werkwoordsvormen
- 34
- Quizvragen
- 35
Meer nummers in het Spaans op dit niveau
Achtergrond
Over het nummer
Ramón Melendi Espina werd op 21 januari 1979 geboren in Oviedo, in de Noord-Spaanse regio Asturië, en het grootste deel van zijn tienerjaren verwachtte hij de kost te verdienen met zijn voeten in plaats van met zijn stem: hij speelde in de jeugdteams van Real Oviedo en nam pas begin 2001 afscheid van het voetbal. De gitaar nam het vrijwel meteen over. Datzelfde jaar richtte hij een band op met de naam El Bosque de Sherwood, in 2002 ging hij solo, en in 2003 bracht hij een eerste album uit, «Sin noticias de Holanda», dat een lokale curiositeit veranderde in een landelijke naam. Wat hem deed opvallen, was de mismatch tussen waar hij vandaan kwam en hoe hij zong: een Asturiër met het accent van het regenachtige noorden die rumba vertolkte, een stijl die Spaanse luisteraars associëren met Andalusië, Catalonië en de Roma-muzikantenfamilies die hem levend hielden.
Het tweede album, «Que el cielo espere sentao», verscheen op 25 april 2005 bij Carlito Records, geproduceerd door Kike Eizaguirre en opgenomen en gemixt door Iván Domínguez in de Oasis-studio’s. De titel is al een les in hoe de plaat klinkt: het standaardbijvoeglijk naamwoord is «sentado», en de ontbrekende -d- is geen tikfout maar de manier waarop het woord in de spreektaal in een groot deel van Spanje wordt uitgesproken. «Caminando por la vida» opent het album, duurt drie minuten en tweeëndertig seconden, en werd gekozen als eerste single, later gevolgd door «Con sólo una sonrisa» en «Novia a la fuga». Het is een rumba: een ritme van handgeklap, een gitaar met nylon snaren, een refrein dat gemaakt is om door een menigte te worden teruggeschreeuwd, en zang die snel en een tikje achter de tel wordt gebracht.
De tekst is eerder een zelfportret dan een verhaal. De zanger begint met de geur van de lente in de lucht en grapt dat zijn hart daar allergisch voor is; hij rijdt zingend over de weg, met de zon naast zich als bijrijder. Hij heeft geen ster nodig om hem naar iemands voordeur te leiden, want de avond ervoor had hij, dronken, het goede idee om een spoor van broodkruimels achter zich te laten — een knipoog naar Hans en Grietje die meteen ook toegeeft hoe de avond afliep. Het refrein is het deel dat iedereen in Spanje nog kan afmaken: hij gaat gestaag door het leven, zonder haast en zonder van plan te zijn te stoppen, probeert geen ophef te maken, draagt een glimlach in plaats van kleren, vrij van complexen en vrij van angsten, en zingt rumba’s vol kleur. Huilen kost hem niets, zegt hij, op één voorwaarde: dat degene voor wie hij zingt niet ook gaat huilen.