Hips Don't Lie
van Shakira
Hoe je dit liedje studeert
De kaart van “Hips Don't Lie” bestaat uit 85 studie-items op niveau A2+: 40 woorden in het Engels, 15 bijvoeglijke naamwoorden en 30 werkwoordsvormen. De woordenlijst is het startpunt: attraction, tension en body zijn de kernwoorden van het liedje. Dit liedje draait om de werkwoorden: 30 verschillende vormen tegenover 15 bijvoeglijke naamwoorden, dus het werk zit in de vervoeging. Op dit niveau gaat het om herkennen: je hoort het woord, je plaatst het, je gaat door.
De woorden van dit liedje, in meerdere talen
Elk woord hieronder komt uit dit liedje en is door ons vertaald. De songtekst staat er niet: dit zijn de losse woorden die je nodig hebt om hem te volgen.
Woordenschat
| EN | ES | IT | FR | PT | NL | DE |
|---|---|---|---|---|---|---|
| attraction | atracción | attrazione | attirance | atração |
Wat dit liedje je leert
Niveau · A2+
- Woorden
- 40
- Bijvoeglijke naamwoorden
- 15
- Combo’s
- 10
- Uitdrukkingen
- 10
- Werkwoordsvormen
- 30
- Quizvragen
- 35
Achtergrond
Over het nummer
Dit is de plaat die een Colombiaanse ster in een wereldster veranderde, en hij had bijna niet bestaan. Eind 2005 had Shakira Oral Fixation, Vol. 2 uitgebracht, de Engelstalige helft van een dubbelproject, en het liep tegen. Het label wilde nog een single.
Wat ze kregen was een bewerking van iets wat Wyclef Jean al had uitgebracht: zijn nummer Dance Like This uit 2004, gebouwd op een dalende blazersfiguur en een refrein dat nooit het publiek had gevonden dat het verdiende.
Shakira en Jean bouwden het van de grond af opnieuw op, hielden het haakje en de blazers, voegden haar coupletten en zijn rap toe, en brachten het op 28 februari 2006 uit bij Epic als eerste single van de heruitgave van het album.
Het nummer werkt omdat het over één kleine, heel menselijke waarneming gaat: je lichaam verraadt je. Je gezicht kan beleefd blijven en je woorden voorzichtig, maar hoe je op de dansvloer beweegt vertelt wat je echt voelt, en iedereen in de zaal leest het.
Rond dat idee zet het nummer een feest neer: een volle club, een man die een discussie met zijn eigen zelfbeheersing verliest, een vrouw die precies weet wat ze doet, en een rapper die vanaf de zijkant verslag doet.
Het is ook, zonder er veel ophef over te maken, een lied over waar mensen vandaan komen. Shakira noemt Barranquilla, de Caribische havenstad aan de noordkust van Colombia waar ze opgroeide, en Wyclef Jean antwoordt met de Haïtiaanse en Colombiaanse diaspora waar hij uit komt.
De bluf gaat niet alleen over dansen; hij gaat over twee migrantentradities die elkaar op een popplaat tegenkomen en dat jaar alles overtreffen.
Voor wie leert is dit een ongewoon rijke kaart. Het Engels is spreektaal en snel, vol samentrekkingen en ingeslikte klanken — precies het soort taal dat leerboeken mijden en waar het echte leven uit bestaat.
De Spaanse zinnen die erdoorheen lopen blijven bewust buiten de woordenlijst van deze kaart, want een kaart onderwijst één taal tegelijk; wat overblijft is een royale, idiomatische plak gesproken Engels met een ritme dat blijft hangen.