← Alle liedjes
A2-

Il centro del mondo

Ligabue

Taal
Italiaans
Uitgebracht
2008
Genre
pop rock
Niveau
A2-
Moeilijkheidsscore
533
Duur
4:14

Hoe je dit liedje studeert

“Il centro del mondo” levert 18 woorden in het Italiaans, 7 bijvoeglijke naamwoorden en 14 werkwoordsvormen — 39 studie-items in totaal, niveau A2-. Neem eerst de woordenlijst door: centro, mondo en tempo zijn de woorden waar je het meest op leunt. Dit liedje draait om de werkwoorden: 14 verschillende vormen tegenover 7 bijvoeglijke naamwoorden, dus het werk zit in de vervoeging. Op dit niveau gaat het om herkennen: je hoort het woord, je plaatst het, je gaat door.

De woorden van dit liedje, in meerdere talen

Elk woord hieronder komt uit dit liedje en is door ons vertaald. De songtekst staat er niet: dit zijn de losse woorden die je nodig hebt om hem te volgen.

Woordenschat

ITENESFRPTNLDE
centrocentrecentrocentrecentrocentrumZentrum
mondoworldmundomondemundowereldWelt
tempotimetiempotempstempotijdZeit
cuoreheartcorazóncœurcoração

Wat dit liedje je leert

Niveau · A2-

Woorden
18
Bijvoeglijke naamwoorden
7
Combo’s
7
Uitdrukkingen
13
Werkwoordsvormen
14
Quizvragen
35

Meer nummers in het Italiaans op dit niveau

  • Tu cosa fai questa sera — Noemi, Vito Salamanca (2026)A2
  • Piove in discoteca — Tommaso Paradiso (2022)A2-
  • Balorda nostalgia — Olly & Juli (2025)A2+
  • Ancora qui — Elisa (2012)A2+

Achtergrond

Over het nummer

«Il centro del mondo» verscheen op 9 mei 2008 als eerste van drie gloednieuwe nummers geschreven voor «Secondo tempo», de tweede helft van de tweedelige anthologie van Luciano Ligabue. Het werd door Warner Music Italy als single op cd en als digitale download uitgebracht, drie weken vóór de verzamelaar zelf, die op 30 mei 2008 in de winkels lag. Ligabue schreef zowel de tekst als de muziek. De productie was in handen van Corrado Rustici, een van de meest gevraagde Italiaanse producers van die tijd, die het nummer ook samen met de zanger arrangeerde, en de opname en mix werden gedaan door David Fraser in The Plant Studios in Sausalito, Californië. Rustici speelde zelf gitaren en keyboards, met Michael Urbano op drums, Sean Hurley op bas en Frank Martin op piano. Het resultaat is een poprockballad van iets meer dan vier minuten die rustig opent en toewerkt naar een breed, anthemachtig refrein.

In 2008 was Ligabue in Italië al bijna twintig jaar een begrip. Geboren in Correggio, in de provincie Reggio Emilia, op 13 maart 1960, was hij in 1987 begonnen met een amateurband die Orazero heette, en in 1990 bracht hij zijn eerste album uit, eenvoudigweg «Ligabue» getiteld. Nummers als «Balliamo sul mondo», «Ho perso le parole» en vooral «Certe notti» maakten hem tot het boegbeeld van de Italiaanse rock; «Certe notti» werd later in een peiling van een tijdschrift uitgeroepen tot hét Italiaanse nummer van de jaren negentig. Hij is ook filmmaker: zijn regiedebuut «Radiofreccia» won in 1999 drie David di Donatello-prijzen en leverde hem een Nastro d’Argento op als beste nieuwe regisseur, en daarna regisseerde hij «Da zero a dieci» en «Made in Italy». In september 2005 bracht hij in Reggio Emilia een publiek van zo’n 180.000 mensen op de been, destijds een Europees record voor één artiest met betalend publiek.

De tekst van «Il centro del mondo» is bijna helemaal opgebouwd uit verzoeken. De zanger blijft de persoon van wie hij houdt vragen hem ergens mee naartoe te nemen — waar dan ook, van een ver continent tot de dichtstbijzijnde bar, van de zee tot een planeet — en hem te laten zien wat het echt betekent om te vertrekken, om licht te reizen, om met zijn hart te reizen in plaats van met zijn bagage. Ligabue legde het idee zelf uit in een interview met het weekblad «Sorrisi e Canzoni»: de effecten van de liefde, zei hij, zijn enorm krachtig, en wanneer je jezelf toestaat eraan toe te geven, word je ontspannener en wordt je verhouding met de wereld opener en minder confronterend, zodat je je uiteindelijk heel vanzelfsprekend het middelpunt van de wereld voelt. De titel is dus geen opschepperij maar de beschrijving van een gemoedstoestand, en het refrein draait hem om: het is de ander die het middelpunt van de wereld is, de eerste lichtkogel die de lucht in wordt geschoten wanneer de zanger de weg kwijtraakt, degene die zijn tijd, zijn ruimte en het beste van hem neemt.

Verbomatico
Leren:Engels·Spaans·Italiaans·Nederlands·Frans·Portugees·Duits
Home·Nummers·Gidsen·Prijzen·Over ons·Contact·Installeer de app·Voorwaarden·Privacy·Terugbetalingen
Juridische mededeling··

© 2026 Verbomatico

hart
Herz
cieloskycielocielcéuhemelHimmel
bengalaflare, Bengal lightbengalafusée éclairantefoguete luminosolichtkogelLeuchtfackel, bengalisches Licht
spaziospaceespacioespaceespaçoruimteRaum

Deze kaart bevat 11 woorden meer. Die kom je tegen als je het liedje speelt.

Bijvoeglijke naamwoorden

ITENESFRPTNLDE
primofirstprimeropremierprimeiroeersteerster
potentepowerfulpotentepuissantpotentekrachtigmächtig

Deze kaart bevat 5 bijvoeglijke naamwoorden meer. Die kom je tegen als je het liedje speelt.

Werkwoordsvormen

ITENESFRPTNLDE
portamitake mellévameemmène-moileva-meneem me meebring mich
fammilet me, show mehazme, déjamefais-moifaz-melaat melass mich, zeig mir
seiyou areeres, estástu esés, estásjij bentdu bist

Deze kaart bevat 11 werkwoordsvormen meer. Die kom je tegen als je het liedje speelt.

Voor wie Italiaans leert, is het nummer ongewoon gul, omdat bijna elke regel een opdracht aan één persoon is, en in Italiaanse opdrachten wonen de enclitische voornaamwoorden. De bevestigende gebiedende wijs van «tu» krijgt zijn voornaamwoord aan het eind van het werkwoord vastgeplakt, zodat «porta» plus «mi» één woord wordt, en hetzelfde gebeurt met «chiedi» plus «mi». Bij de korte gebiedende wijzen van «fare», «dare», «dire», «stare» en «andare» — «fa’», «da’», «di’», «sta’», «va’» — verdubbelt de aangehechte medeklinker, en daarom wordt «fa’» plus «mi» met een dubbele m geschreven. Wie dit nummer doorwerkt, heeft de hele familie in één keer ontmoet. Rond die kern biedt de tekst ook het onpersoonlijke «si» met een werkwoord in de derde persoon, een tegenwoordig deelwoord dat als verkorte betrekkelijke bijzin wordt gebruikt, de modale werkwoorden «potere» en «dovere» gevolgd door een infinitief, «sapere» plus infinitief in de betekenis van iets kunnen, «essere bravo a» plus infinitief in de betekenis van ergens goed in zijn, en het onveranderlijke onbepaalde «qualsiasi», dat nooit van uitgang verandert, welk zelfstandig naamwoord er ook op volgt.

Er zit ook een kleine maar nuttige les in de gelede voorzetsels. Het Italiaans plakt bepaalde voorzetsels aan het bepaald lidwoord vast, en het nummer gebruikt er meerdere snel achter elkaar: «in» plus «il», «a» plus «il», «di» plus «il» en het ietwat ouderwetse «con» plus «il», dat een korte samengetrokken vorm oplevert die veel leerboeken tegenwoordig als facultatief behandelen. Ze allemaal binnen één refrein horen maakt het patroon veel makkelijker op te nemen dan een tabel. Ook de woordenschat is concreet en goed voor te stellen: zee, lucht, hart, ruimte, tijd, grens, zaal, lichtkogel, bescheidenheid, de heenreis en de terugreis. Niets ervan is obscuur, en dat is een van de redenen waarom het nummer zo goed werkte op de radio.

De videoclip, geproduceerd door Angelfilm en geregisseerd door Marco Salom samen met Cosimo Alemà, werd in Barcelona opgenomen, met Stanislav Jakuschevski en Misia Navarro als een stel wier ontmoeting tijd en plaats om hen heen lijkt te buigen; Marco Bassano was director of photography en Alessio Borgonuovo monteerde hem. Hij sloot mooi aan bij de centrale gedachte van het nummer: twee mensen herkennen elkaar en al het andere — geschiedenis, geografie, de drukke straat om hen heen — doet even niet meer ter zake.

Wist je dat?

Het nummer was een van de drie nooit eerder uitgebrachte nummers die aan «Secondo tempo» werden toegevoegd. De andere twee waren «Il mio pensiero», dat op 5 september 2008 naar de radio ging, en «Ho ancora la forza», een nummer dat Ligabue met Francesco Guccini had geschreven voor Guccini’s album «Stagioni» en dat hier met gewijzigde tekst opnieuw werd uitgebracht.

«Secondo tempo» was bedoeld als de afsluitende helft van een tweeluik. «Primo tempo» was in 2007 verschenen en besloeg het eerste deel van Ligabues carrière; het tweede deel bundelde de singles die daarna kwamen, met achttien nummers op de cd en eenentwintig videoclips op de bijbehorende dvd. De voetbalmetafoor van de twee titels — eerste helft en tweede helft — is bewust gekozen.

Het nummer werd ver van Emilia opgenomen. David Fraser nam het op en mixte het in The Plant Studios in Sausalito, net ten noorden van San Francisco, met een Amerikaanse ritmesectie: Michael Urbano op drums en Sean Hurley op bas, plus Frank Martin op piano.

De videoclip werd niet in Italië maar in Barcelona gefilmd. Geregisseerd door Marco Salom met Cosimo Alemà voor Angelfilm, volgt hij twee acteurs, Stanislav Jakuschevski en Misia Navarro, door een drukke straat waar de ontmoeting van het stel de gewone regels van tijd en plaats lijkt op te schorten.

De single bereikte de top van de Italiaanse airplaylijst, wat voor een nummer dat niet bij een nieuw studioalbum hoorde een opmerkelijk resultaat is; het was ook het stuk dat de hele anthologie in de weken voor het verschijnen van de verzamelaar op de radio bracht.

2008 was voor Ligabue een heel druk jaar op het podium. Na een Europese tournee speelde hij in de zomer de «ElleElle Stadi»-concerten en sloot hij het jaar af met zeven avonden in de Arena di Verona op 25, 27, 28 en 30 september en 1, 3 en 4 oktober, begeleid door het zeventigkoppige Arena-orkest onder leiding van Marco Sabiu. De opnamen werden het livealbum en de dvd «Sette notti in Arena», uitgebracht op 5 juni 2009.

Voor wie Italiaans leert, is de titel zelf al een grammaticaoefening: «il centro del mondo» laat het gelede voorzetsel «del» zien, dat gewoon «di» plus «il» is, als één woord geschreven. Het Italiaans doet dit met «a», «da», «di», «in» en «su», en het nummer gebruikt er meerdere van binnen één enkel refrein.

Hitlijsten en streaming

De single, op 9 mei 2008 uitgebracht door Warner Music Italy, kwam op nummer één in Italië en eindigde op nummer vierendertig in de Italiaanse jaarlijst van singles van 2008. Hij stond ook bovenaan de Italiaanse airplaylijst en werd platina in Italië.

«Secondo tempo», de verzamelaar waarvoor het nummer werd geschreven, verscheen op 30 mei 2008 en kwam direct binnen op nummer één in de Italiaanse albumlijst, waar hij dertien weken achter elkaar in de top drie bleef. Buiten Italië bereikte hij nummer zesentwintig in Zwitserland en nummer zevenentwintig in de Europese albumlijst.

De verzamelaar werd in Italië meervoudig platina en er werden meer dan 350.000 exemplaren van verkocht, waarmee hij een van de bestverkochte albums van het jaar in het land werd en, na verloop van tijd, een van de bestverkochte Italiaanse albums aller tijden. De bronnen verschillen over het precieze aantal toegekende platinaplaten, dus het veilige cijfer is het verkooptotaal en niet het certificeringsniveau.

Het commerciële patroon is het vermelden waard: «Secondo tempo» is een greatest-hitspakket, geen nieuwe studioplaat, en toch gedroeg de eerste single zich als een gewone hitsingle en bereikte hij in hetzelfde seizoen de top van zowel de verkooplijst als de airplaylijst.