← Alle liedjes
A2+

Le donne lo sanno

Ligabue

Taal
Italiaans
Uitgebracht
2005
Genre
rock
Niveau
A2+
Moeilijkheidsscore
621
Duur
4:26

Hoe je dit liedje studeert

“Le donne lo sanno” levert 14 woorden in het Italiaans, 5 bijvoeglijke naamwoorden en 23 werkwoordsvormen — 42 studie-items in totaal, niveau A2+. Begin bij de woordenlijst: donne, cuore en testa komen steeds terug, dus die ken je het beste als eerste. Dit liedje draait om de werkwoorden: 23 verschillende vormen tegenover 5 bijvoeglijke naamwoorden, dus het werk zit in de vervoeging. Op dit niveau gaat het om herkennen: je hoort het woord, je plaatst het, je gaat door.

De woorden van dit liedje, in meerdere talen

Elk woord hieronder komt uit dit liedje en is door ons vertaald. De songtekst staat er niet: dit zijn de losse woorden die je nodig hebt om hem te volgen.

Woordenschat

ITENESFRPTNLDE
donnewomenmujeresfemmesmulheresvrouwenFrauen
cuoreheartcorazóncœurcoraçãohartHerz
testaheadcabezatêtecabeçahoofdKopf

Deze kaart bevat 11 woorden meer. Die kom je tegen als je het liedje speelt.

Bijvoeglijke naamwoorden

Wat dit liedje je leert

Niveau · A2+

Woorden
14
Bijvoeglijke naamwoorden
5
Combo’s
6
Uitdrukkingen
10
Werkwoordsvormen
23
Quizvragen
35

Meer nummers in het Italiaans op dit niveau

  • Flamenco paranoia — Samurai Jay, Vito Salamanca (2026)A2
  • Ancora — Eduardo De Crescenzo (1981)A2
  • Laura non c'è — Nek (1997)A2+
  • Piove in discoteca — Tommaso Paradiso (2022)A2-

Achtergrond

Over het nummer

«Le donne lo sanno» is een van de bekendste nummers van Luciano Ligabue, de zanger, schrijver en filmregisseur die sinds het begin van de jaren negentig de centrale figuur van de Italiaanse rock is. Ligabue schreef het zelf, en het verscheen in februari 2006 als derde single van zijn achtste studioalbum, «Nome e cognome». Dat album was op 16 september 2005 uitgekomen bij Warner Music Italy, en tegen de tijd dat dit nummer op de radio kwam, had het al twee hits opgeleverd: «Il giorno dei giorni» en «L’amore conta». De plaat werd tussen februari en april 2005 opgenomen in de Zoo Studio in Correggio, het stadje in Emilia waar Ligabue geboren is en waar hij nog steeds woont en werkt.

Het onderwerp van het nummer staat gewoon in de titel, en de Italiaanse encyclopedie omschrijft het als een expliciete erkenning van de superioriteit van vrouwen ten opzichte van mannen: in koppigheid, in het vermogen om veel verschillende dingen tegelijk te doen, en in de zachtheid waarmee ze denken en handelen. De zanger spreekt niet namens vrouwen; hij spreekt als een man die naar hen kijkt en couplet na couplet toegeeft dat zij iets eerder begrepen hebben en hij niet. Het refrein keert steeds terug naar hetzelfde idee zonder ooit te benoemen wát vrouwen weten, en die stilte is de hele truc van de tekst: wat het ook is, ze weten het al sinds altijd, en ze weten het eerder dan wie ook.

Rond dat idee bouwt het nummer een kort portret van heel verschillende vrouwen. Er zijn vrouwen die de liefde kunnen uitleggen, of op zijn minst een uitleg uit je proberen te trekken; er zijn vrouwen die afwezig zijn, en die weten hoe ze afwezig moeten zijn op een manier die meer pijn doet; er zijn vrouwen die met één blik begrijpen waar iemand vandaan komt. In de bridge verbreedt het perspectief zich tot iets bijna duisters: vrouwen worden beschreven als vertrouwd met de uiterste rand van het genot en de uiterste rand van de verschrikking, en als kenners van plekken en stemmen die de luisterende man nooit zal bereiken. Het is een compliment, maar geen comfortabel compliment.

Muzikaal is het nummer rechttoe-rechtaan alternatieve rock van vierenhalve minuut, gebouwd op de band waarmee Ligabue destijds toerde: Federico Poggipollini en Niccolò Bossini op gitaar, Antonio Righetti op bas, Fabrizio Simoncioni op keyboards en achtergrondzang, en Alessandro Lugli op drums. De productie staat op naam van Fabrizio Barbacci, Luca Pernici en Ligabue. Het arrangement groeit in het herhaalde gedeelte, waar dezelfde regels eerst met het werkwoord voor kunnen en daarna met het werkwoord voor willen worden gezongen, zodat een uitspraak over wat vrouwen kunnen verandert in een uitspraak over wat vrouwen willen. Die ene vervanging is het emotionele scharnierpunt van het nummer, en ook de reden waarom het live zo goed werkt.

Verbomatico
Leren:Engels·Spaans·Italiaans·Nederlands·Frans·Portugees·Duits
Home·Nummers·Gidsen·Prijzen·Over ons·Contact·Installeer de app·Voorwaarden·Privacy·Terugbetalingen
Juridische mededeling··

© 2026 Verbomatico

ITENESFRPTNLDE
primefirstprimeraspremièresprimeiraseersteerste

Deze kaart bevat 4 bijvoeglijke naamwoorden meer. Die kom je tegen als je het liedje speelt.

Werkwoordsvormen

ITENESFRPTNLDE
sannothey knowsabenelles saventsabemzij wetensie wissen
saiyou knowsabestu saissabesjij weetdu weißt
l’han sempre saputothey have always known itsiempre lo han sabidoelles l’ont toujours susempre o souberamze hebben het altijd gewetensie haben es immer gewusst
conosconothey knowconocenelles connaissentconhecemzij kennensie kennen
èises, estáestéisist
siait isseace soitsejahet ises ist
sonthey aresonelles sontsãoze zijnsie sind
possonothey canpuedenelles peuventpodemzij kunnensie können

Deze kaart bevat 15 werkwoordsvormen meer. Die kom je tegen als je het liedje speelt.

Voor wie Italiaans leert, is het nummer ongewoon rijk materiaal, omdat bijna alles erin gebouwd is op het werkwoord «sapere», weten. Het komt voor in de derde persoon meervoud van de tegenwoordige tijd, in de tweede persoon enkelvoud, in een samengestelde verleden tijd met een verkort hulpwerkwoord, en in de infinitief van het verwante werkwoord «conoscere», het andere Italiaanse werkwoord voor weten of kennen. Daarnaast is er een kleine catalogus van verschijnselen die leerboeken meestal pas veel later behandelen: afgekapte infinitieven, waarbij de laatste klinker van een werkwoord bij het zingen gewoon wegvalt; infinitieven met twee voornaamwoorden tegelijk aan het eind vastgeplakt; een onpersoonlijke constructie met «si»; de uitdrukking met «ci vuole», die betekent dat er iets nodig is; een duratieve verleden tijd met «stare» plus gerundium; en het correlatieve patroon dat meerdere indirecte vragen aan elkaar rijgt. Niets daarvan is decoratie: het is het gewone gesproken Italiaans dat een luisteraar op de radio tegenkomt en bijna nooit in een beginnerscursus.

Het nummer heeft een lang tweede leven gehad. Het is een vast onderdeel van Ligabues concerten, van San Siro in 2006 tot de enorme Campovolo-shows, en in de loop der jaren is het een van de nummers geworden waar de Italiaanse radio elk jaar op 8 maart, Internationale Vrouwendag, naar grijpt. In maart 2026 organiseerde Sky er een evenement omheen en nodigde Ligabue uit om op die datum over het nummer te praten. Twintig jaar na de opname is een rocksingle van een songwriter uit Emilia uitgegroeid tot een soort jaarlijks publiek ritueel.

Wist je dat?

De videoclip werd geregisseerd door Silvio Muccino, acteur en filmmaker, en niet door een specialist in videoclips. Hij werd op 3 maart 2006 opgenomen op het vliegveld van Casale Monferrato, in de provincie Alessandria, en verscheen op 20 maart 2006. De vrouw die erin te zien is, is Chiara Tortorella, dochter van televisiepresentator Cino Tortorella, die generaties Italiaanse kinderen kennen als de tovenaar Mago Zurlì.

Ligabue werd geboren op 13 maart 1960 in Correggio, in de provincie Reggio Emilia, en kwam pas laat bij de muziek terecht. Vóór zijn eerste plaat werkte hij op het land en in fabrieken, en pas in 1987 richtte hij een amateurband op, Orazero. Zijn streekgenoot en collega-songwriter Pierangelo Bertoli merkte zijn teksten op en nam in 1988 een van zijn nummers op, wat leidde tot een contract en in mei 1990 tot een debuutalbum.

Hij is ook filmregisseur. Zijn eerste speelfilm, «Radiofreccia» uit 1998, was een semi-autobiografisch verhaal over een klein lokaal radiostation en won drie David di Donatello-prijzen, de belangrijkste Italiaanse filmprijs. Daarnaast heeft hij korte verhalen en poëzie gepubliceerd.

Het jaar vóór deze single, in 2005, gaf Ligabue een concert op Campovolo in Reggio Emilia voor zo’n 180.000 mensen, wat gold als Europees bezoekersrecord voor een betaald concert van één artiest. «Le donne lo sanno» kwam een paar maanden later, terwijl het hele land naar hem keek.

Op het album is het nummer een van elf tracks die samen ongeveer vijfenveertig minuten duren, en het is de derde van zes singles die in 2005 en 2006 van de plaat werden gehaald, tussen «L’amore conta» en «Happy Hour». Weinig Italiaanse albums uit dat decennium werden door hun label zo intensief uitgemolken.

Voor wie Italiaans studeert, is de titel zelf al een grammaticales. Het voornaamwoord dat staat voor wat vrouwen weten, heeft nergens in het nummer een antecedent: het wijst naar iets wat de luisteraar zelf moet invullen. Het Italiaans gebruikt dat kleine lijdend voornaamwoord voortdurend op die manier, en leerlingen die het woord voor woord vertalen, eindigen meestal met een zin die in hun eigen taal nergens op slaat.

Het nummer is in Italië inmiddels stevig verbonden met 8 maart, Internationale Vrouwendag. In maart 2026 organiseerde de omroep Sky rond het nummer een openbaar gesprek met Ligabue op die datum, een ongewoon hiernamaals voor een rocksingle die twintig jaar eerder was verschenen.

Hitlijsten en streaming

Als single bereikte «Le donne lo sanno» nummer dertien in de Italiaanse singlelijst en eindigde het nummer op de achtendertigste plaats in de Italiaanse jaarlijst van 2006. Die cijfers doen de werkelijke aanwezigheid tekort, want het succes was vooral een radiosucces: het ging naar nummer één in de Italiaanse airplaylijst, waar het nummer het grootste deel van dat voorjaar verbleef. Later werd het in Italië goud, een niveau dat overeenkomt met een verkoop van meer dan vijfentwintigduizend eenheden.

Het album waar het vandaan kwam, haalde veel grotere cijfers. «Nome e cognome» ging in Italië naar nummer één, bereikte nummer twintig in Zwitserland en nummer vierendertig in de Europese lijst, en kreeg in Italië een diamanten certificering, de hoogste nationale onderscheiding. Het werd in december 2008 opnieuw uitgebracht als geremasterde cd en in januari 2010 nog eens op gelimiteerd rood en zwart vinyl, wat ongewoon is voor een plaat die toen pas vijf jaar oud was.

Het commerciële patroon is het vermelden waard voor wie naar de Italiaanse hitlijsten uit die periode kijkt. De fysieke singleverkoop in Italië was in 2006 ingestort en downloads kwamen nog maar net op gang, dus een nummer kon maandenlang de radio domineren en toch buiten de top tien van de verkooplijst blijven steken. «Le donne lo sanno» is een schoolvoorbeeld: bescheiden op papier, onontkoombaar in de praktijk, en twintig jaar later nog altijd een van de twee of drie Ligabue-nummers die een breed Italiaans publiek bij naam kan noemen.