← Alle liedjes
A1+

Bailar pegados

Sergio Dalma

Taal
Spaans
Uitgebracht
1991
Genre
balada
Niveau
A1+
Moeilijkheidsscore
466
Duur
4:36

Hoe je dit liedje studeert

“Bailar pegados” leren betekent 50 items op niveau A1+: 23 woorden in het Spaans, 6 bijvoeglijke naamwoorden en 21 werkwoordsvormen, allemaal uit wat het liedje echt zegt. Begin met corazón, cuerpo en mar: met die woorden is het meeste geen giswerk meer. Dit liedje draait om de werkwoorden: 21 verschillende vormen tegenover 6 bijvoeglijke naamwoorden, dus het werk zit in de vervoeging. Op dit niveau gaat het om herkennen: je hoort het woord, je plaatst het, je gaat door.

De woorden van dit liedje, in meerdere talen

Elk woord hieronder komt uit dit liedje en is door ons vertaald. De songtekst staat er niet: dit zijn de losse woorden die je nodig hebt om hem te volgen.

Woordenschat

ESENITFRPTNLDE
corazónheartcuorecœurcoraçãohartHerz
cuerpobodycorpocorpscorpolichaamKörper
marseamaremermarzeeMeer
delfinesdolphinsdelfinidauphinsgolfinhos

Wat dit liedje je leert

Niveau · A1+

Woorden
23
Bijvoeglijke naamwoorden
6
Combo’s
10
Uitdrukkingen
10
Werkwoordsvormen
21
Quizvragen
35

Meer nummers in het Spaans op dit niveau

  • Si es tan solo amor — Revólver (1992)A1+
  • Despacito — Luis Fonsi ft. Daddy Yankee (2017)A1+
  • Agua — Jarabe de Palo (1998)A1+
  • Historias de amor — OBK (1991)A1+

Achtergrond

Over het nummer

«Bailar pegados» is het nummer dat Sergio Dalma in de hele Spaanstalige wereld een bekende naam maakte, en het is nog altijd de eerste titel die iemand noemt zodra zijn naam valt. Sergio Dalma is de artiestennaam van Josep Sergi Capdevila Querol, geboren in Sabadell, in Catalonië, op 28 september 1964. Hij had in lokale groepen en koren gezongen, een talentenwedstrijd gewonnen bij de Catalaanse dienst van de Spaanse publieke televisie en een tijd lang als vaste zanger in een nachtclub in Barcelona gestaan, voordat in 1989 zijn eerste album verscheen en hij een veelbelovende nieuwkomer werd. Het nummer dat hem uit die eerste categorie tilde, werd geschreven voor zijn tweede plaat.

De muziek is van Julio Seijas en de tekst van Luis Gómez-Escolar, twee van de productiefste namen in de Spaanse popsongwriting uit die tijd; het duo produceerde ook het album. Het nummer werd in de winter van 1990 op 1991 opgenomen in de Sonoland-studio’s in Madrid en uitgebracht door het label Horus. In de albumversie duurt het ongeveer vierenhalve minuut. Het hoort bij een goed herkenbare familie van Spaanse pop uit het begin van de jaren negentig: een trage, warme Latijnse ballad met een breed refrein, strijkers en een arrangement met een saxofoonkleur, zo gebouwd dat een hele zaal het refrein kan terugzingen.

De Spaanse publieke televisie koos het nummer intern, zonder nationale finale, om Spanje te vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival, en het werd op 5 april 1991 aan het land voorgesteld in het televisieprogramma «¡Viva el espectáculo!». Een maand later, op zaterdag 4 mei 1991, zong Dalma het in de Cinecittà-studio’s in Rome, op een festival georganiseerd door de Italiaanse omroep RAI. Hij trad als negentiende van de tweeëntwintig deelnemers op, tussen België en het Verenigd Koninkrijk, met Eduardo Leiva als dirigent van het orkest. Om aan de drieminutenregel te voldoen moest het nummer worden ingekort, waarbij een couplet en een refrein sneuvelden. Het eindigde als vierde met 119 punten, een van de sterkste Spaanse resultaten uit die periode, in het jaar waarin Zweden en Frankrijk gelijk eindigden met 146 punten en de regel voor een gelijke stand voor het eerst in de geschiedenis van het festival werd toegepast.

Het onderwerp van het nummer is even eenvoudig als de melodie: een pleidooi voor dansen in een innige omhelzing. De zanger begint met de opmerking dat dansen op afstand nauwelijks dansen is — twee mensen die in dezelfde ruimte bewegen maar eigenlijk alleen zijn, de een ergens waar het heet is en de ander ergens waar het vriest, een paar meter uit elkaar. Daarna stelt hij voor het eens andersom te proberen, één keer maar, elkaar vasthoudend en de maat volgend zonder los te laten. Het refrein stapelt beelden van samenzijn op: de zee die meebeweegt met dolfijnen, twee dansers alleen in een hele balzaal, het ene hart tegen het andere. Het tweede couplet richt zich op de muziek zelf, die niet meer verdedigd hoeft te worden omdat ze uit zichzelf om een kus vraagt en via je voeten omhoogkruipt als iets wat je niet kunt zien en wat nog nooit iemand heeft kunnen opschrijven.

Verbomatico
Leren:Engels·Spaans·Italiaans·Nederlands·Frans·Portugees·Duits
Home·Nummers·Gidsen·Prijzen·Over ons·Contact·Installeer de app·Voorwaarden·Privacy·Terugbetalingen
Juridische mededeling··

© 2026 Verbomatico

dolfijnen
Delfine
salónballroom, hallsalonesallesalãozaalSaal, Ballsaal
bailarinesdancersballerinidanseursbailarinosdansersTänzer
pielskinpellepeaupelehuidHaut

Deze kaart bevat 16 woorden meer. Die kom je tegen als je het liedje speelt.

Bijvoeglijke naamwoorden

ESENITFRPTNLDE
pegadosclose together, pressed togetherstrettiserréscoladosdicht tegen elkaardicht beieinander, aneinandergepresst

Deze kaart bevat 5 bijvoeglijke naamwoorden meer. Die kom je tegen als je het liedje speelt.

Werkwoordsvormen

ESENITFRPTNLDE
bailarto danceballaredanserdançardansentanzen
esit isèc’estéhet ises ist
bailandodancingballandoen dansantdançandodansendtanzend
bailadancesballadansedançadansttanzt

Deze kaart bevat 17 werkwoordsvormen meer. Die kom je tegen als je het liedje speelt.

Voor wie Spaans leert, is het nummer ongewoon gul. De centrale les is de infinitief als onderwerp: in het Spaans zeg je het equivalent van «to dance close is to dance», zonder «-ing»-vorm, en dat is precies waar Engelstaligen vaak de mist in gaan. Daarbovenop biedt het een gebiedende wijs voor «nosotros» gevormd met de subjuntivo van de tegenwoordige tijd, de nabije toekomst met «ir a» plus infinitief, de constructie «ir» plus gerundium voor iets wat beetje bij beetje gebeurt, twee gerundia met een voornaamwoord eraan vast en het accentteken dat dat afdwingt, een voltooid tegenwoordige tijd met onpersoonlijk «se», een eenvoudige toekomende tijd, een vergelijking van gelijkheid en een absolute overtreffende trap op «-ísimo». Dat alles past in vijfenzeventig verschillende woorden, en daarom leert de kaart veel zonder dat de leerling een lange woordenlijst hoeft te stampen.

Wist je dat?

Het nummer bestaat in drie talen, alle drie door Dalma zelf gezongen. De Franse versie heet «Danser contre toi», met tekst van Pierre Grosz, en de Italiaanse «Ballare stretti», met tekst van Paolo Limiti — een voor de hand liggende stap voor een zanger die net een avond op de Italiaanse televisie voor het hele continent had gestaan.

Het Eurovisie-optreden was niet het nummer zoals de makers het hadden gebouwd. De festivalregels beperken een inzending tot drie minuten, en de albumversie duurt ongeveer vierenhalve minuut, dus voor Rome werden een couplet en een refrein geschrapt. Wie het nummer die avond voor het eerst hoorde en daarna de plaat kocht, hoorde een merkbaar langer stuk.

De Spaanse jury telde die avond zestien leden en werd voorgezeten door Francisco Soriano. Ze gaf haar twaalf punten aan Israël. Spanje kreeg op zijn beurt de maximale twaalf punten van Cyprus en van Zwitserland, en bijna elk deelnemend land zette het ergens op zijn scorebord.

De Spaanse televisie zond het festival uit op haar tweede net, met commentaar van Tomás Fernando Flores en studio-onderdelen gepresenteerd door Isabel Gemio, en de uitzending trok gemiddeld bijna vijf miljoen kijkers — een cijfer dat helpt verklaren waarom het nummer binnen enkele dagen overal in Spanje te horen was.

In 2008 zond de Spaanse publieke televisie een programma uit met de naam «Europasión», waarin kijkers stemden op de beste Spaanse inzending uit de geschiedenis van het festival. «Bailar pegados» won de stemming en werd op het gala uitgevoerd door David Civera, zelf een voormalig Spaanse vertegenwoordiger.

Het nummer heeft een lang tweede leven gehad in televisietalentenshows: imitaties van Dalma die het zingt, zijn door de jaren heen herhaaldelijk te zien geweest in de Spaanse en Argentijnse versies van «Tu cara me suena». Het duikt ook op in de soundtrack van de Spaanse film «El club de los suicidas» uit 2007.

Het album dankt zijn naam aan een zinsnede uit juist dit nummer, en daarom heet de plaat «Sintiéndonos la piel». Het is een kleine maar veelzeggende beslissing: het label wist welk nummer mensen zouden onthouden.

Hitlijsten en streaming

Het nummer was de eerste single van «Sintiéndonos la piel», Dalma’s tweede studioalbum, uitgebracht door Horus op 6 augustus 1991 met tien nummers en een speelduur van iets minder dan drieënveertig minuten. «Como me gusta» en «Galilea» volgden als singles, maar de Eurovisie-inzending was het nummer dat de plaat droeg. Het album was een van de bestverkochte Spaanse releases van het jaar — bronnen plaatsen het ofwel helemaal bovenaan de Spaanse albumlijst of er net achter — en het kreeg een meervoudige platina-certificering, met een verkoop die doorgaans op zo’n 700.000 exemplaren wordt geschat.

De single was Dalma’s internationale doorbraak. In de Verenigde Staten bereikte het nummer zes in Billboards Hot Latin Tracks-lijst en eindigde het 1991 op nummer zevenendertig in de jaarlijst van die hitlijst, terwijl het album nummer vierentwintig haalde in Latin Pop Albums. Dat was een flink resultaat voor een Spaanse popzanger zonder eerdere naamsbekendheid op de Amerikaanse Latijnse markt.

In heel Latijns-Amerika ging het nummer in verschillende landen naar nummer één en opende het een tourcarrière daar die Dalma sindsdien heeft volgehouden. Het blijft een van de meest gestreamde Spaanse Eurovisie-inzendingen uit welk jaar dan ook, en het is al drie decennia een vaste waarde op Spaanse romantische verzamelalbums.

De Eurovisie-score, een vierde plaats met 119 punten van de tweeëntwintig inzendingen, gold jarenlang als een van de betere moderne resultaten van Spanje en wordt nog steeds aangehaald wanneer de staat van dienst van het land op het festival ter sprake komt.