Bohemian Rhapsody
Queen
Hoe je dit liedje studeert
“Bohemian Rhapsody” levert 29 woorden in het Engels, 9 bijvoeglijke naamwoorden en 44 werkwoordsvormen — 82 studie-items in totaal, niveau C1+. De woordenlijst is het startpunt: life, fantasy en landslide zijn de kernwoorden van het liedje. Dit liedje draait om de werkwoorden: 44 verschillende vormen tegenover 9 bijvoeglijke naamwoorden, dus het werk zit in de vervoeging. Op dit niveau zijn de losse woorden het probleem niet: het is de combinatie die werk kost.
De woorden van dit liedje, in meerdere talen
Elk woord hieronder komt uit dit liedje en is door ons vertaald. De songtekst staat er niet: dit zijn de losse woorden die je nodig hebt om hem te volgen.
Woordenschat
| EN | ES | IT | FR | PT | NL | DE |
|---|---|---|---|---|---|---|
| life | vida | vita | vie | vida | leven | Leben |
| fantasy | fantasía | fantasia | fantasme, fantaisie | fantasia | fantasie | Fantasie |
| landslide | desprendimiento de tierra | frana | glissement de terrain | deslizamento de terra | aardverschuiving | Erdrutsch |
| escape | escapatoria, huida | via di fuga |
Wat dit liedje je leert
Niveau · C1+
- Woorden
- 29
- Bijvoeglijke naamwoorden
- 9
- Combo’s
- 7
- Uitdrukkingen
- 29
- Werkwoordsvormen
- 44
- Quizvragen
- 35
Meer nummers in het Engels op dit niveau
Achtergrond
Over het nummer
«Bohemian Rhapsody» werd geschreven door Freddie Mercury, en het groeide al jaren in zijn hoofd voordat Queen het opnam. Hij was eind jaren zestig begonnen het nummer te ontwikkelen, vanuit een vroeg stuk dat eenvoudigweg bekendstond als «The Cowboy Song». Uit een handgeschreven klad dat in 2023 opdook, bleek dat hij het op een gegeven moment zelfs «Mongolian Rhapsody» had willen noemen. In 1975 waren de fragmenten één stuk in meerdere delen geworden, klaar om te worden opgenomen voor het vierde album van Queen.
De opnamen begonnen op 24 augustus 1975 in Rockfield Studio 1, bij Monmouth in Wales, en gingen in september verder in vier Londense studio’s: de Roundhouse, Sarm, Scorpio Sound en Wessex Sound. De producer was Roy Thomas Baker, die samen met de band werkte. Het opnemen duurde ongeveer drie weken, een enorme hoeveelheid studiotijd voor één nummer halverwege de jaren zeventig. Alleen al het operadeel in het midden vergde zo’n 180 afzonderlijke vocale overdubs, keer op keer gezongen door Mercury, Brian May en Roger Taylor tot ze klonken als een groot koor. Omdat de studiomachines maar 24 sporen hadden, moest de tape steeds opnieuw worden samengevoegd, tot delen van de opname kopieën van de achtste generatie waren.
Het voltooide stuk duurt vijf minuten en vijfenvijftig seconden en heeft helemaal geen refrein. In plaats daarvan beweegt het zich door afzonderlijke delen: een korte a-capella-intro, een pianoballad, een gitaarsolo, een quasi-operapassage, een uitbarsting van hardrock en een rustige coda. Mercury speelde de ballad op een Bechstein-concertvleugel, Brian May componeerde de gitaarsolo die de ballad met de opera verbindt, en Roger Taylor zong de allerhoogste noten van het koor, waarvan hij er één aanhoudt nadat de andere stemmen zijn gestopt. John Deacon speelde overal bas.
Het verhaal dat de tekst vertelt, is bewust onduidelijk. In de ballad bekent een jongeman aan zijn moeder dat hij iets vreselijks heeft gedaan, zegt dat zijn leven voorbij is bijna voordat het is begonnen, en maakt zich klaar om te vertrekken. In het operadeel twist een menigte stemmen over zijn lot, sommigen smeken om zijn vrijlating en anderen weigeren, in een wervelwind van namen ontleend aan theater, wetenschap en religie: een clown uit de oude Italiaanse commedia dell’arte, een Spaanse dans, de astronoom Galileo, de barbier Figaro van het operatoneel, een Arabische aanroeping van God en een van de traditionele namen van de duivel. Dan maakt het hardrockdeel de jongeman boos en uitdagend, en de coda laat alles wegebben in een kalme, bijna onverschillige aanvaarding.